II FSK 1309/06

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu 14 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w II Wydziale Izby Finansowej wniosku W. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w związku ze skargą kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyj-nego w Poznaniu z 20 kwietnia 2006 r. sygn. akt I SA/Po 1116/05 w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanowił: oddalić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę na wskazaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. Po wniesieniu skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżącego wystąpiła wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji, twierdząc, że egzekwowanie zaległości podatkowej naraża skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i narażenia go na nieodwracalne skutki. Podniosła, że egzekucja spornych kwot spowoduje, iż skarżący i jego rodzina znajdą się w niedostatku. Podniosła również, że sporna zaległość podatkowa nie istnieje. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić na skutek wniosku zło-żonego do Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. post. NSA z 9.VllI.2005 r. II FSK 885/05 - ONSAiWSA 2006 r. z. 1 poz. 8). NSA orzeka wówczas w trybie przepi-sów regulujących postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym (art. 193 p.p.s.a.). Ocenia zatem zasadność wniosku, badając istnienie przesłanek wy-mienionych w art 61 § 3 p.p.s.a. gdzie mowa jest, że wstrzymanie wykonanie za-skarżonego aktu jest możliwe w razie stwierdzenia, że w związku z jego wykonaniem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trud-nych do odwrócenia skutków. Wniosek złożony w niniejszej sprawie nie uprawdopodabnia tego rodzaju oba-wy w stopniu dostatecznym. Choć uzasadnienie wniosku wskazuje na pewne okoliczności faktyczne z których wywieść możnaby przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, niemniej przywołane tam twierdzenia nie przekonują, by uiszczenie spornej zaległości wiązało się z nie-bezpieczeństwem nastąpienia następstw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Autorka wniosku dowodząc brak środków na uregulowanie egzekwowanych kwot wskazuje na fakt osiągania przez skarżącego stosunkowo niskich zarobków, pomija-jąc jednak chociażby poinformowanie, czy skarżący posiada oszczędności bądź inne prawa majątkowe mogące służyć zaspokojeniu roszczeń Skarbu Państwa. Wskazuje wprawdzie, że skarżący czerpie dochody z najmu nieruchomości, lecz nie podaje choćby w przybliżeniu wartości przychodów z tego tytułu. Co więcej, wniosku nie wsparto jakimikolwiek dokumentami potwierdzającymi sytu-ację majątkową skarżącego. Jedyne dokumenty, przedstawione dla udowodnienia Sygn akt II FSJ 1309/06 celowości wstrzymania wykonania decyzji (i to w trakcie postępowania przed sądem I instancji) dotyczyły stanu zdrowia i sytuacji majątkowej jednego z jego synów. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumentacja wniosku jest niewy-starczająca dla oceny stanu posiadania skarżącego. Uniemożliwia tym samym ustalenie, czy sytuacja materialna skarżącego jest tego rodzaju, że uiszczenie należności, na którą opiewa zaskarżona decyzja, pociągnęło-by za sobą niebezpieczeństwo nastąpienia konsekwencji wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny wniosek oddalił (art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.).