II FSK 1485/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Krzymień, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej D. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 203/10 w sprawie ze skargi D. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 18 stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia umorzyć postępowanie kasacyjne. Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 203/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę D. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 18 stycznia 2010 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów z uwagi na nieuiszczenie wpisu w terminie. Od powyższego postanowienia Skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną żądając jego uchylenia. Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2010 r. Sąd I instancji przywrócił Skarżącemu termin do uiszczenia wpisu. W związku z uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Szczecinie pismem z dnia 22 czerwca 2010 r. Skarżący, działając przez pełnomocnika, oświadczył, iż nie podtrzymuje skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd; jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 p.p.s.a. oznacza, iż strona może cofnąć skargę kasacyjną, a Sąd jest tym wnioskiem związany. W tych okolicznościach Sąd uznał, iż pismo Skarżącego stanowi wniosek cofający skargę kasacyjną i na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.