II FSK 1576/14

Dnia 25 września 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 25 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skargi kasacyjnej N. sp. z o.o. z siedzibą we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 2000/13 w sprawie ze skargi N. sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia 4 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od gier za wrzesień 2011 r. postanawia: podjąć zawieszone postępowanie. 1. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 października 2014 r. zawiesił toczące się w rozpatrywanej sprawie postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej zarejestrowanej pod sygn. akt SK 3/14. Jako podstawę prawną powołano art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne – podobnie jak inne cytowane w uzasadnieniu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego – na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2. Przedmiotem zawisłej przed Trybunałem Konstytucyjnym skargi konstytucyjnej jest zbadanie zgodności art. 139 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.; dalej: u.g.h.) z art. 2 w związku z art. 20, art. 21, art. 22, art. 31, art. 64 ust. 1 i 3, art. 84 oraz art. 217 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.; dalej: Konstytucja RP). 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 3.1. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 11 marca 2015 r. o sygn. P 4/14 odniósł się do pytania prawnego przedstawionego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. II GSK 686/13: "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. są zgodne z: a) art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?", połączonego z pytaniem zadanym przez Sąd Rejonowy w Gdańsku X Wydział Karny, które również zostały przywołane w uzasadnieniu postanowienia o zawieszeniu postępowania w rozpatrywanej sprawie. Trybunał uznał, że wskazane przepisy są zgodne z Konstytucją RP. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego, uchybienie ewentualnemu obowiązkowi notyfikowania Komisji Europejskiej potencjalnych przepisów technicznych nie może samo przez się oznaczać naruszenia konstytucyjnych zasad demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP) oraz legalizmu (art. 7 Konstytucji RP). Odnosząc się do pytań prawnych Sądu Rejonowego w Lęborku, Sądu Rejonowego w Radomiu oraz Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach prowadzonych pod wspólną sygnaturą P 10/14, Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie, stwierdzając, że problem konstytucyjny jest tożsamy ze wskazanym wyżej pytaniem pod sygn. P 4/14. 3.2. Ponadto, w dniu 11 czerwca 2015 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok o sygn. C-98/14, dotyczący zryczałtowanego podatku od użytkowania automatów od gier i charakteru technicznego przepisów krajowych w tym zakresie. W dniu 16 maja 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę o sygn. II GPS 1/16, dotyczącą kwalifikacji przepisów technicznych ustawy o grach hazardowych w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r., ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE. L z 1998 r. Nr 204, s. 37 ze zm.). 3.3. Mając na uwadze, że znane jest stanowisko Trybunału Konstytucyjnego w zakresie konstytucyjności ewentualnego uchybienia obowiązkowi notyfikowania Komisji Europejskiej potencjalnych przepisów technicznych zawartych w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.