II FSK 1684/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. I. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Go 1042/10 w sprawie ze skargi M. I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z.. z dnia 28 sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. W piśmie z dnia 23 stycznia 2012 r. M. I. zawarł wniosek o wstrzymanie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 28 sierpnia 2008 r. oraz poprzedzającej jej decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Z. z dnia 23 marca 2008 r. Strona podniosła, że po złożeniu skargi kasacyjnej w dniu 24 stycznia 2011 r., od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, sygn. akt I SA/Go 1042/10, stan faktyczny w sprawie uległ zmianie, albowiem pozwem z dnia 3 czerwca 2011 roku, Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa, wniosła o uznanie za bezskuteczne czynności prawnych - umów darowizny, wraz z wnioskiem o zabezpieczenie powództwa przeciwko małżonce strony skarżącej – M.I. W ocenie strony z uwagi na powyższe okoliczności, złożenie niniejszego wniosku stało się dla strony skarżącej konieczne i uzasadnione, albowiem małżonka strony skarżącej, może zostać narażona na niepowetowaną szkodę majątkową lub spowodowanie trudnych do odwrócenia. W przypadku prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy, toczącej się przed Sądem Okręgowym w Warszawie z powództwa Prokuratorii Generalnej, przeciwko małżonce strony skarżącej, poprzez rozstrzygnięcie zgodnie z żądaniem powództwa, a przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej, może być przeprowadzone postępowanie egzekucyjne, odnośnie majątku M.I. i dokonanie jego sprzedaży w trybie postępowania egzekucyjnego, celem zaspokojenia roszczeń wynikających z decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 28 sierpnia 2008 r. oraz decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Z. z dnia 23 marca 2008 roku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W świetle przesłanek, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowana trudnych do odwrócenia skutków. Sama tylko możliwość dokonania w przyszłości egzekucji z nieruchomości, będących obecnie własnością małżonki skarżącego, na skutek uznania przez Sąd Okręgowy w Warszawie roszczeń pauliańskich z pozwu Prokuratorii Generalnej z dnia 3 czerwca 2011 r. nie uzasadnia jeszcze udzielenia ochrony tymczasowej. Przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego. Wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy natomiast zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.