II FSK 1871/08

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2008-11-28

Skład orzekający: Grzegorz Krzymień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który był już przedmiotem rozpoznania przez sąd I instancji i organ podatkowy, może zostać uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postępowaniu kasacyjnym, jeśli sytuacja materialna strony nie uległa znacznej poprawie?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, że przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. nadal istnieją. Sąd wziął pod uwagę, że podobny wniosek był już rozpatrywany przez sąd I instancji i organ podatkowy, a sytuacja materialna strony nie uległa znaczącej poprawie, co mogłoby prowadzić do nieodwracalnych skutków finansowych.
Stan faktyczny
M. K. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. dotyczącej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. Wniosek ten był już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, który wstrzymał wykonanie decyzji, uwzględniając trudną sytuację materialną skarżącego. Po wniesieniu skargi kasacyjnej od wyroku WSA, skarżący ponownie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, powtarzając argumentację o braku środków do życia i wzrastających wydatkach rodzinnych.
Rozstrzygnięcie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Krzymień po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wr 1691/07 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 22 sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z dnia 4 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu wniosku M. K., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, iż Skarżący argumentując zasadność wniosku podniósł, że uregulowanie należności wynikającej z decyzji choćby w niewielkiej części będzie skutkować pozbawieniem go minimalnych środków do życia oraz możliwości utrzymania rodziny, co doprowadzi do negatywnych i nieodwracalnych skutków. Strona wskazała ponadto, iż nie posiada majątku ruchomego bądź nieruchomego, czy też jakichkolwiek praw majątkowych, a otrzymywane przez nią wynagrodzenie za pracę wynosi 250 zł miesięcznie. Ponadto w związku z ciążą małżonki jakiekolwiek uszczuplenie skromnych finansów rodziny narazi na negatywne skutki życie rodzinne strony. Uwzględniając wniosek Sąd I instancji podkreślił, powołując art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", iż Sąd oceniał stan faktyczny na podstawie całości akt sprawy, z których wynika, że wniosek Skarżącego o wstrzymanie zaskarżonej decyzji był już przedmiotem rozpoznania w toku prowadzonego postępowania przez organ podatkowy I instancji, który pozytywnie ustosunkował się do wniosku strony i wydał w tym przedmiocie postanowienie do czasu rozpatrzenia odwołania (postanowienie z dnia 12 grudnia 2006 r.). Mając na uwadze powyższe oraz wywiedzioną przez stronę argumentację w zakresie braku możliwości uiszczenia kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji oraz skutki wykonania tego aktu Sąd uznał, iż wyczerpują one przesłanki przewidziane w powołanym przepisie. W uzasadnieniu postanowienia podkreślono, że świadczenie pieniężne jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednak rozważając skutki zapłaty należności, należy mieć na uwadze jej wysokość, która w rozpoznawanej sprawie jest znaczna. Nie ulegało wątpliwości Sądu, iż potencjalna egzekucja należności podatkowej w sytuacji materialnej Strony skarżącej, mogłaby pozbawić ją środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych oraz doprowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2008 r. Skarżący ponowił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. W uzasadnieniu powtórzono argumentację z wniosku do Sądu I instancji, dodając, iż obecne zarobki wynoszą ok. 1000 zł netto miesięcznie, jednakże w maju tego roku Skarżącemu urodził się syn, a więc biorąc pod uwagę długi czas oczekiwania na rozpoznanie skargi kasacyjnej oraz wzrastające miesięczne wydatki na wychowanie dziecka wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest konieczne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpatrując złożony wniosek Naczelny Sąd Administracyjny wziął pod uwagę przede wszystkim fakt, iż przesłanki wstrzymania wykonanej decyzji wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. były już przedmiotem rozważań Sądu I instancji w postanowieniu z dnia 4 lutego 2008 r. Uwzględniając wniosek Sąd I instancji podkreślił, iż świadczenie pieniężne jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty należności, należało mieć na uwadze jej wysokość, która w rozpoznawanej sprawie jest znaczna. Nie ulegało również wątpliwości Sądu, iż potencjalna egzekucja należności podatkowej w sytuacji materialnej Strony skarżącej, mogłaby pozbawić ją środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych oraz doprowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie bez znaczenia w rozpatrywanej sprawie jest również okoliczność, iż pozytywnie rozpoznał uprzedni wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organ podatkowy I instancji. Pamiętać bowiem trzeba, że organ podatkowy prowadzący postępowanie podatkowe, a przez to znajdujący się niejako bliżej podatnika, posiada bardziej szczegółową i kompletną wiedzę o jego sytuacji i możliwych konsekwencjach wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2007 r., sygn. akt II FSK 1704/07, niepubl.). Na obecnym etapie postępowania stwierdzić należy, iż sytuacja Skarżącego nie uległa znacznej poprawie uzasadniającej zmianę oceny przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło