II FSK 1880/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 6 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 października 2014 r. sygn. akt I SA/Lu 409/14 w sprawie ze skargi E. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 31 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne; 2) zwrócić E. L. uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych) ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 29 października 2014r. oddalił skargę E. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 31 marca 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. Pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, która następnie pismem z dnia 16 lipca 2017 r. została cofnięta. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przepisach postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie uregulowano wprost kwestii cofnięcia skargi kasacyjnej. Zgodnie jednak z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) w takim przypadku do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Dotyczy to między innymi art. 60 powołanej ustawy. Przepis ten stanowi, że: "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności." Odpowiednie stosowanie art. 60 P.p.s.a. w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym następuje z poszanowaniem art. 183 i art. 189 tej ustawy, z których to przepisów wynika zasada rozpoznawania sprawy przez ten Sąd w granicach skargi kasacyjnej, z wyjątkami jedynie wprost w nich wymienionymi. W realiach niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w świetle powyższych przepisów skarżący, który wniósł skargę kasacyjną, mógł po jej wniesieniu dalej nią rozporządzać, w tym skorzystać z prawa do jej cofnięcia, co też w sposób prawem dopuszczalny uczynił za pośrednictwem swojego pełnomocnika. Wobec tego należało umorzyć postępowanie kasacyjne na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 193 ab initio P.p.s.a. O zwrocie całego wpisu uiszczonego przez Skarżącego od skargi kasacyjnej, orzeczono z urzędu zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.