II FSK 192/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA (del.) Andrzej Jagiełło po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2012r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. P. U. D. "D." S.A. z siedzibą w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2011r. sygn. akt III SA/Wa 2318/11 odrzucające skargę P. P. U. D. "D." S.A. z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 23 maja 2011r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za II półrocze 2008 oraz za I półrocze 2009r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. P. U. D. "D." S.A. z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 23 maja 2011 r. w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za II półrocze 2008 r. oraz za I półrocze 2009r. Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. - skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl zaś art. 54 § 1 tejże ustawy skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych wynikało, że zaskarżona decyzja doręczona została spółce " D." dnia 7 czerwca 2011r. co oznaczało, że termin do jej złożenia upłynął z dniem 7 lipca 2011r. Skoro, zatem skarga złożona została z uchybieniem terminu, bo w dniu 8 lipca 2011r., to podstawie art. 58 § 1pkt 2 p.p.s.a. należało ją odrzucić. Skargą kasacyjną od powyższego postanowienie wniosła spółka "D.", która zaskarżyła je całości zarzucając na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez: - naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 p.p.s.a poprzez odrzucenie skargi mimo nadania jej w urzędzie pocztowym w ustawowym terminie tj. dnia 8 lipca 2011r. - naruszenie art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie stanu faktycznego z którego wynika , że zaskarżona decyzja doręczona została stronie 7 czerwca 2011r. a nie 8 czerwca tego roku. Na poparcie swojego stanowiska skarżąca spółka podniosła, że decyzję organu doręczono jej w dniu 8 a w dniu 7 czerwca 2011r. a wynika to z zapisu w prowadzonym dzienniku korespondencji oraz z daty prezentaty na doręczonej jej decyzji. Termin do wniesienia odwołania upływał, więc w dniu 8 lipca 2011 r., co oznacza, że został on dochowany. W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca zarzuca Sądowi pierwszej instancji błędne ustalenie stanu faktycznego w zakresie przyjęcia niewłaściwej daty doręczenia jej zaskarżonej decyzji. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zarzut ten nie ma usprawiedliwionych podstaw. Poprawnie, bowiem Sąd przyjął, że doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 7 czerwca 2011r. Dowodem tego doręczenia jest, dołączone do decyzji zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki, na którym w imieniu spółki osoba upoważniona ( legitymująca się, bowiem pieczęcią spółki) poświadczyła doręczenie decyzji w dniu 7 czerwca 2011r. Datę tę potwierdza nadto odcisk datownika placówki pocztowej oddawczej , wskazujący jako datę zwrotu adresatowi "7.06.11". Oznacza to, że skoro dowód doręczenia skierowany zwrotnie do nadawcy przesyłki wekspediowany został przez urząd pocztowy oddawczy w dniu 7 czerwca 2011r. to niemożliwym jest doręczenie przesyłki adresatowi z datą o jeden dzień późniejszą. Sąd w myśl dyspozycji art. 133 § 1 p.p.s.a. orzeka na podstawie akt sprawy, czyli w tym wypadku na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania postanowienia odrzucającego skargę. Przedmiotem kontroli kasacyjnej, wobec podniesionego w skardze kasacyjnej zarzutu, jest poprawność ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd pierwszej instancji w zakresie daty doręczenia skarżącej decyzji organu oraz zachowania terminu do wniesienia odwołania od niej, te zaś jak wyżej wskazano są prawidłowe. Znamiennym jest, że skarżąca nie poparła swoich twierdzeń żadnym dowodem mimo, iż wskazywała na istnienie takowych. Fakt powoływania się w złożonej skardze na 8 czerwca 2011r. jako datę doręczenia zaskarżonej decyzji, jest jedynie oświadczeniem skarżącej sprzecznym z prawidłowymi ustaleniami Sądu pierwszej instancji. Skoro, zatem Sąd w oparciu o przedłożone mu akta administracyjne , prawidłowo ustalił sporną datę w oparciu o obiektywny dowód, jakim jest druk potwierdzonego przez urząd pocztowy zwrotnego dowodu doręczenia przesyłki , to nie może być mowy o wątpliwościach w ustaleniu tej daty, jak to sugeruje autor skargi kasacyjnej. Tym samym przywoływane przez niego orzecznictwo, jako odnoszące się do innego stanu faktycznego nie może być przydatne w rozpoznawanej sprawie. Biorąc, zatem pod uwagę, że złożona skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.