II FSK 2067/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Stefan Babiarz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku "P." [...] sp. z o. o. w K. o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2010 r., II FSK 2067/09, w sprawie ze skarg kasacyjnych: 1. "P." [...] sp. z o. o. w K., 2. Dyrektora Izby Skarbowej w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lipca 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 675/08 w sprawie ze skargi "P." [...] sp. z o. o. w K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za lata 2000 – 2002 postanawia: oddalić wniosek 1. Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r., II FSK 2067/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne "P." [...] sp. z o. o. w K. oraz Dyrektora Izby Skarbowej w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lipca 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 675/08 w sprawie ze skargi "P." [...] sp. z o. o. w Krakowie na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 kwietnia 2007 r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za lata 2000 – 2002 oraz odstąpił od zasądzania zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. 2. Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi spółki "P." w dniu 26 kwietnia 2011 r. 3. Pismem z dnia 10 maja 2011 r. pełnomocnik spółki złożył pismo zatytułowane "wniosek o uzupełnienie wyroku o uzasadnienie". W piśmie tym powołując się na treść art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a. – strona wniosła "o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2010 r. (sygnatura II FSK 2067/09) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za lata 2000 – 2002". Uzasadniając powyższy wniosek wskazano między innymi, że Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyroku nie orzekł o całości skargi, a co za tym idzie nie uzasadnił swego rozstrzygnięcia. W ocenie bowiem strony przez załatwienie sprawy należy rozumieć odniesienie się do wszystkich podniesionych przez stroną skarżącą zarzutów. Wywody strony przedstawione w dalszej części uzasadnienia skoncentrowane były na podważaniu treści uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego i podnoszeniu, że nie spełnia on wymogów wskazanych przez art. 141 § 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. 4. Odnosząc się do złożonego przez stronę pisma, w pierwszej kolejności należy przytoczyć treść przepisu, który w jej ocenie stanowił podstawę prawną złożonego wniosku, tj. art. 157 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jak wiec wynika z treści tego przepisu strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku o zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi. W niniejszej sprawie strona, odwołując się do treści art. 157 § 1 p.p.s.a, złożyła wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Należy zatem zauważyć, że tego typu wniosku przepis powyższy nie przewiduje. Gramatyczna wykładnia art. 157 § 1 pozwala bowiem na stwierdzenie, że uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (por. komentarz do art.157, B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IV., str. 445 – 446; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 343). Złożony bowiem na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadniania (por. J. Jagielski [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2011 r., str. 561). Uzasadnienie bowiem podporządkowane jest pewnym założeniom metodycznym, o których decyduje sporządzający je sędzia. Ewentualne jego braki mogą być kwestionowane wyłącznie w drodze postępowania odwoławczego (por. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2008 r., II Oz 1361/07, LEX nr 348205). Również orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym zakresie jest jednoznaczne i wskazuje, że z przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika uprawnienie stron do wystąpienia o uzupełnienie uzasadnienia wyroku. Wniosek oparty na art. 157 § 1 p.p.s.a. może jedynie dotyczyć samego rozstrzygnięcia a więc sentencji wyroku (postanowienia), a nie jego uzasadnienia (por. postanowienia NSA z dnia 6 marca 2008 r., I OSK 1664/06; z dnia 12 stycznia 2010 r., II OSK 80/07, z dnia 22 października 2008 r., II OSK 27/08; z dnia 20 lipca 2005 r., II OZ 608/05; z dnia 28 października 2010 r., II FSK 735/09, wszystkie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając zatem na uwadze powyższe, wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2010 r., II FSK 2067/09, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za nie uzasadniony treścią art. 157 § 1 p.p.s.a. i dlatego go oddalił. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i 160 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.