II FSK 2382/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 17 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skargi kasacyjnej Szefa Krajowej Administracji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 193/17 w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w G. na interpretację Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy) z dnia 7 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: z urzędu sprostować oczywistą omyłkę zawartą w punkcie 2 sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2018 r., sygn. akt II FSK 2382/17, w ten sposób, że zamiast: ,,360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych" wpisać ,,180 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie, bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i jednoznacznie wynika z zestawienia materiału zawartego w aktach sprawy z treścią wyroku. W niniejszej sprawie w pkt 2 sentencji wyroku zasądzono omyłkowo na rzecz Spółki 360 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, podczas gdy, stosownie do § 3 ust. 1 pkt 2 z zw. z § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. 31, poz. 153), prawidłowo wyliczona kwota winna wynosić 180 zł. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.