II FSK 2422/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 997/11 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 9 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 997/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skargę S. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 9 grudnia 2010 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu uzyskanego w 2005 r. z tytułu zbycia własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, skarga została złożona po upływie 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W skardze kasacyjnej Skarżąca wniosła o uchylenie ww. rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego merytorycznego rozpoznania. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 58 § 1 pkt 2, art. 53 ust. 1, art. 141 § 4 w związku z art.166 p.p.s.a. oraz art.144 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.; zwanej dalej: Ordynacja podatkowa), poprzez uznanie, iż w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki do odrzucenia skargi jako spóźnionej, w sytuacji gdy skarga została złożona w ustawowym terminie - 30 dni od dnia doręczenia skarżącej za pokwitowaniem przez pracowników organu podatkowego prawomocnej decyzji organu podatkowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z koperty zawierającej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 grudnia 2010 r. ( k-34 akt podatkowych) wynika, że sporna przesyłka została w dniu 14 grudnia 2010 r. awizowana po raz pierwszy, po raz drugi natomiast 22 grudnia 2010 r. W terminie 14 dni przesyłka ta nie została podjęta przez S. G. Wobec tego uznano, że doręczenie awizowanej przesyłki dokonane zostało z dniem 28 grudnia 2010 r. (stosownie do art. 150 Ordynacji podatkowej), a pismo pozostawiono w aktach sprawy. Skarżąca nadała skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w dniu 22 lutego 2010 r. (k- 12 akt Sądu pierwszej instancji), natomiast do organu wpłynęła w dniu 25 lutego 2011 r. (k- 3 akt Sądu pierwszej instancji). Mając na uwadze powyższe okoliczności nie może ulegać wątpliwości, że art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. został prawidłowo zastosowany. Skarga bezspornie nie została wniesiona w terminie określonym w wyżej wymienionym przepisie, a zatem zasadne było jej odrzucenie przez Sąd pierwszej instancji. Nie ma natomiast znaczenia dla zachowania wymienionego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu, późniejsze zapoznanie się strony z rozstrzygnięciem podatkowym w siedzibie organu. Z tych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 182 § 1 w zw. art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.