II FSK 2864/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 1 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku D. M. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej D. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 1093/10 w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 21 lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: oddalić wniosek o zawieszenie postępowania. Skarżąca – D. M. złożyła wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, jako podstawę prawną wskazując art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). W uzasadnieniu wskazała, że złożyła wniosek o wznowienie postępowania podatkowego w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 sierpnia 2013 r., sygn.akt SK 18/09. Podniosła, że "(...) jeśli postępowanie wznowieniowe zakończy się sukcesem, to spowoduje uchylenie zaskarżonej w ramach postępowania sądowoadministracyjnego decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Osiągnięty zostanie tym samym cel, który przyświecał Podatniczce w momencie wnoszenia skargi na decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, a także cel, który pośrednio przyświecał jej w momencie składania skargi kasacyjnej." Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p..p.s.a. - sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego musi cechować się tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. W judykaturze (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2008 r. , II FPS 4/08, publ. w ONSAiWSA z 2009 r., nr 4, poz. 62) podkreśla się, że przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności Sąd podejmujący rozstrzygnięcie oparte o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinien oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że podana przez wnioskodawczynię podstawa prawna zawieszenia postępowania przed tutejszym sądem nie może mieć zastosowania, gdyż dotyczy tzw. prejudykatów. Kwestię zawieszenia postępowania sądowoadministarcyjnego ze względu na wszczęcie postępowania wznowieniowego przed organami administracji w tym podatkowej reguluje art. 56 p.p.s.a. Stanowi on, że w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe ulega zawieszeniu. Jest to jedyny przypadek zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku m.inn. wszczęcia nadzwyczajnego postępowania prowadzącego do wzruszenia ostatecznej decyzji administracyjnej. Hipoteza tej normy prawnej jednak stanowi o uprzedniości zainicjowania postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowoadministracyjnego. W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją odwrotną, w związku z tym, a contrario Naczelny Sąd Administracyjny nie może zawiesić postępowania. Powyższe prowadzić musi do wniosku, że zawieszenie postępowania w tej sprawie nie jest celowe. To zaś oznacza, że wniosek Strony jako niezasadny należało oddalić w oparciu o art. 193 w zw. z art. 64 § 3 i art. 151 p.p.s.a.