II FSK 3272/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3272/15 w sprawie ze skargi kasacyjnej A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 197/15 w sprawie ze skargi Ad. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 15 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: sprostować wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3272/15, w ten sposób, że w miejsce sygnatury "[...]" wpisać "[...]". Wyrokiem z 7 grudnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny (II FSK 3272/15) oddalił skargę kasacyjną A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 21 maja 2015 r. (I SA/Kr 197/15). W piśmie z 27 grudnia 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego polegającej na wpisaniu błędnej sygnatury zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Wskazane w art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.") nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie wyroku nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. Wniosek organu o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczy takiej omyłki. Z akt sprawy wynika bowiem, że zaskarżona decyzja opatrzona była sygnaturą [...], tymczasem w sentencji wyroku wpisano jako sygnaturę [...]. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny postanowił sprostować oczywistą omyłkę, stosownie do art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy.