II FSK 336/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, Sędzia NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), Sędzia del. WSA Marek Olejnik, , po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 877/16 w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 28 lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę kasacyjną. 1. Wyrokiem z dnia 16 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 877/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 28 lipca 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Przedstawiając w uzasadnieniu wyroku przebieg postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie podał, że postanowieniem z dnia 28 lipca 2016 r., wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 216 § 1 i art. 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; dalej "Ordynacja podatkowa"), Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 27 czerwca 2016 r. w sprawie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za część IV raty za 2011 r. oraz za okres od I raty za 2013 r. do I raty za 2016 r. w łącznej kwocie 1.237,80 zł. Organ wskazał, że decyzja Prezydenta Miasta S. z dnia 27 czerwca 2016 r., zawierająca pouczenie o przysługujących środkach odwoławczych oraz o terminie do złożenia odwołania, została doręczona skarżącemu w dniu 1 lipca 2016 r., w trybie określonym przepisem art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej. Przewidziany w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, czternastodniowy termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 15 lipca 2015r. Natomiast odwołanie zostało nadane w urzędzie pocztowym listem poleconym w dniu 18 lipca 2016 r. W tym stanie sprawy, zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania i w rezultacie pozostawił odwołanie skarżącego bez merytorycznego rozpatrzenia. 2. Na powyższe postanowienie organu odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie i nadużycie prawa, działające na szkodę interesu prawnego jego i jego rodziny. 3. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że decyzja organu podatkowego pierwszej instancji z dnia 27 czerwca 2016 r. została doręczona prawidłowo osobiście skarżącemu, w trybie przewidzianym w art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej Z uwagi na to, że skuteczne doręczenie ww. decyzji miało miejsce 1 lipca 2016 r., czternastodniowy termin do złożenia odwołania upływał w dniu 15 lipca 2016 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem ustawowo wolnym od pracy. Odwołanie od decyzji, opatrzone datą 1 lipca 2016 r., zostało zaś nadane w urzędzie pocztowym do organu pierwszej instancji dopiero w dniu 18 lipca 2016 r. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że ani z akt sprawy, ani z dokumentów dołączonych przez skarżącego do skargi nie wynika, aby w terminie otwartym do złożenia odwołania skarżący wniósł odwołanie za pośrednictwem Prezydenta Miasta S.. Przedłożone przez skarżącego, wraz ze skargą, egzemplarz pisma z dnia 1 lipca 2016 r. (z odręczną adnotacją skarżącego "wysłano 02.07.2016 r.") oraz kserokopia dowodu nadania listu poleconego w dniu 2 lipca 2016 r. stwierdzenia tego nie podważają. Z przedstawionego pisma nie wynika bowiem, że stanowi ono odwołanie, zaś wskazana przesyłka skierowana została do Skarbnika Miasta S., który nie jest organem w rozumieniu art. 170 § 2 Ordynacji podatkowej. 4. Skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł skarżący, zaskarżając ten wyrok w całości z uwagi na naruszenie przepisów postępowania tj. art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. dalej "P.p.s.a.") w zw. z art. 223 § 1 i 2 oraz art.170 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej a także art. 55 § 1 i 2 K.p.a. W uzasadnieniu pełnomocnik strony wskazał, że Sąd pominął fakt, że skarżący wielokrotnie podnosił, iż odwołanie zostało nadane w Polskiej Placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 2 lipca 2016 r. zaś jako adresat przesyłki został wskazany Skarbnik Miasta S.. Nawet jeśli uznać, że Skarbnik nie jest organem w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej, to jako taki zobligowany był przekazać odwołanie bezpośrednio Prezydentowi Miasta S., zaś samo przekazanie nie mogło trwać dużej aniżeli 14 dni. W kontekście tak sformułowanych zarzutów skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego. 5. Rozpoznając niniejszą skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie ma ona uzasadnionych podstaw wobec czego podlega oddaleniu. Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 §1 Ordynacji podatkowej od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. W niniejszej sprawie nie jest sporne, że decyzja Prezydenta Miasta S. z dnia 27 czerwca 2016 r. w sprawie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za część IV raty za 2011 r. oraz za okres od I raty za 2013 r. do I raty za 2016 r. zawierająca pouczenie o przysługujących środkach odwoławczych oraz o terminie do złożenia odwołania, została doręczona skarżącemu osobiście w dniu 1 lipca 2016 r. Przewidziany w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, czternastodniowy termin do złożenia odwołania upłynął zatem w dniu 15 lipca 2015 r. Natomiast odwołanie zostało nadane w urzędzie pocztowym listem poleconym w dniu 18 lipca 2016 r. W tym stanie sprawy, zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, zasadnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania i pozostawiło odwołanie skarżącego bez merytorycznego rozpatrzenia. W trakcie postępowania sądowoadministracyjnego przed Sądem pierwszej instancji skarżący podniósł, że w dniu 2 lipca 2016 r. wniósł do Skarbnika Miasta odpowiedź na decyzję doręczoną mu 1 lipca 2016 r. co jego zdaniem powoduje, że zachował 14-dniowy termin do wniesienia odwołania. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego powołując się na art. 170 Ordynacji podatkowej podniósł, że nawet gdyby uznać, że Skarbnik Miasta nie jest organem właściwym w świetle art. 223 § 1 Ordynacji podatkowej powinien przekazać organowi właściwemu pismo skarżącego będące odwołaniem. Taka konstatacja nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.170 Ordynacji podatkowej jeżeli organ podatkowy, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, powinien niezwłocznie przekazać je organowi właściwemu, zawiadamiając o tym wnoszącego podanie. Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu określonego przepisami prawa uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Hipoteza ww. regulacji wskazuje, że chodzi o niewłaściwy w sprawie organ podatkowy. Skarbnik Miasta w świetle art.13 Ordynacji podatkowej nie jest organem podatkowym. Również art. 65 K.p.a. nie mógł zostać naruszony. W sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej, a nie K.p.a. – art.6q ust.1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. 2016 r. poz. 250). W świetle powyższego stwierdzić należy, że postanowienie organu odwoławczego z dnia 28 lipca 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Prawidłowo zatem postąpił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalając skargę na to postanowienie. Uwzględniając całość przytoczonej argumentacji, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a., jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.