II FSK 372/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Edyta Anyżewska (spr.), Sędziowie NSA Jan Rudowski, Teresa Porczyńska, Protokolant Monika Kojtek, po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2006 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Krzysztofa Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 stycznia 2005 r. sygn. akt I SA/Sz 801/04 w sprawie ze skargi Krzysztofa Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 20 sierpnia 2004 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2001 oddala skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2005 r. I SA/Sz 801/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 220 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. odrzucił skargę Krzysztofa Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. Ośrodka Zamiejscowego w K. z dnia 20 sierpnia 2004 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2001. W uzasadnieniu Sąd podał, że pismem z dnia 2 listopada 2004 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, wniesionej do Sądu w dniu 24 września 2004 r. za pośrednictwem Izby Skarbowej. Wezwanie wysłano na adres wskazany w skardze. Pismo zostało zwrócone przez Pocztę w dniu 24 listopada 2004 r. z adnotacją "nie podjęto w terminie". Z informacji zamieszczonych na kopercie wynikało, że z powodu nieobecności adresata pismo złożono na Poczcie w dniu 8 listopada 2004 r., o czym powiadomiono adresata przez pozostawienie awiza. W tej sytuacji Sąd uznał pismo za doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. z upływem 7 dni od pozostawienia awiza tj. z dniem 15 listopada, w związku z tym termin do uiszczenia wpisu upływał 22 listopada 2004 r., skarżący wpisu nie uiścił. Krzysztof Z. zaskarżył w całości wymienione orzeczenie zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez uchybienie art. 70 par. 1 ww. ustawy. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. Skarżący zauważył, że wezwanie Sądu zostało przesłane na adres: K., ul. Ś. 27/74, nie mogło być zatem skutecznie doręczone, gdyż skarżący zmienił adres zamieszkania. Wszelkie pisma powinny być kierowane na nowy adres zamieszkania, tj. K., ul. Z. 17/1. O nowym adresie zameldowania K. Z. poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie pismem z dnia 4 października 2004 r. podając w nim znane mu sygnatury akt trzech spraw ze skarg wniesionych wcześniej /kserokopie pisma załączył do skargi kasacyjnej/. Sygnatura akt dot. podatku dochodowego nie była mu znana, w związku z powyższym postanowienie WSA w Szczecinie - zdaniem skarżącego - wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 70 par. 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Dyrektor Izby Skarbowej w S. w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł: 1. o jej oddalenie, 2. zasądzenie od skarżących kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Dyrektor stwierdził, iż z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że skarżący o zmianie miejsca zameldowania rzeczywiście powiadomił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie pismem z dnia 4 października 2004 r. W treści pisma o zmianie swojego zameldowania Krzysztofa Z. wskazał skargi opatrzone wskazanymi sygnaturami, a dotyczące innych decyzji ostatecznych. O zmianie swojego zameldowania nie powiadomił natomiast organu odwoławczego, mimo iż za jego pośrednictwem 24 września 2004 r. /data stempla pocztowego/ złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 20 sierpnia 2004 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r., której z oczywistych względów nie została jeszcze nadana sygnatura sądowa. Akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę przekazane zostały przez Dyrektora Izby Skarbowej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie w dniu 27 października 2004 r. W momencie wpływu akt do WSA, Sąd nadał im sygnaturę - I SA/Sz 801/04. Dlatego wezwania o uiszczenie wpisu od tej skargi kierowane były na adres w niej wskazany. Mając powyższe na uwadze, zarzut podnoszony w skardze kasacyjny jest, zdaniem organu - nieuzasadniony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarżący oparł skargę kasacyjną na podstawie określonej w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, tj. na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazał przy tym na naruszenie art. 70 par. 1 p.p.s.a. zarzucając, iż Sąd nie był uprawniony do uznania, że doręczone mu zostało wezwanie do uiszczenia wpisu, skoro zawiadomił on Sąd o zmianie miejsca zamieszkania, a Sąd skierował wezwanie na stary adres. Zarzut ten nie jest usprawiedliwiony. Przede wszystkim Sąd nie mógł naruszyć wskazanego przepisu, bowiem jest on adresowany do stron postępowania, a nie do Sądu. W myśl art. 70 par. 1 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W niniejszej sprawie WSA odrzucił skargę na podstawie art. 220 par. 3 p.p.s.a., który stanowi, że skarga kasacyjna, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wezwanie zostało doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. bowiem skierowano je na adres podany w skardze, wobec niezastania adresata złożono je w placówce pocztowej, o czym powiadomiono adresata przez pozostawienie awiza w skrzynce dla doręczeń. Wezwanie zostało zwrócone przez Pocztę w związku z niepodjęciem w terminie. Zostały zatem spełnione wszystkie warunki wymienione w art. 73 p.p.s.a. do uznania pisma za doręczone. Okoliczności przytoczone przez skarżącego w skardze kasacyjnej dowodzą, że zawiadomił on Sąd o zmianie miejsca zamieszkania w trzech innych sprawach, nie wspominając o tym, że wniósł ponadto skargę w kolejnej sprawie. Jest to oczywiste zaniedbanie samego skarżącego, a nie Sądu. W dacie otrzymania informacji o zmianie adresu /7 października 2004 r./ Sąd nie mógł mieć bowiem wiedzy o tym, że skarżący wniósł 10 dni wcześniej skargę w niniejszej sprawie, ponieważ skarga została wniesiona za pośrednictwem organu odwoławczego, a do Sądu została przekazana wraz z aktami 29 października 2004 r. Jak wyjaśnił Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę skarżący nie poinformował organu, za pośrednictwem którego wniósł skargę, o zmianie miejsca zamieszkania. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, będąc związany - stosownie do art. 183 par. 1 zd. 1 p.p.s.a. - granicami skargi kasacyjnej stwierdził, że nie miała ona usprawiedliwionych podstaw, w związku tym na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.