II FSK 430/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Edyta Anyżewska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. sp. z o.o. w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 października 2008 r. sygn. akt I SA/Łd 1005/08 odrzucające skargę P. sp. z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 22 kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za okres od 1 października 2000 r. do 31 grudnia 2001 r. postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Postanowieniem z dnia 9 października 2008 r., sygn. akt I SA/Łd 1005/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę P. sp. z o.o. z/s w L. Od powyższego orzeczenia strona wniosła skargę kasacyjną. Zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2009 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Akta sprawy przekazano Sądowi kasacyjnemu pismem z dnia 11 marca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w przekazanych mu aktach sprawy brak jest potwierdzenia opłacenia przez stronę skargi kasacyjnej, do czego była zobligowana, skoro nie została zwolniona z tego obowiązku stosownym orzeczeniem. Brak jest także zarządzenia przewodniczącego wydziału - o którym mowa w art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - wzywającego stronę do uiszczenia wpisu stosunkowego od przedmiotowej skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 180 w/w ustawy, Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Niniejsza skarga kasacyjna nie została opłacona, obciążona jest zatem brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu w trybie w/w art. 220 § 1 ustawy procesowej. Z tych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie wskazanego art. 180 powołanej ustawy.