II FSK 447/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Rypina (sprawozdawca), Sędziowie NSA Edyta Anyżewska, Sędzia WSA (del.) Jadwiga Danuta Mróz, Protokolant Agnieszka Lipiec, po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "A." sp. z o.o. z siedzibą w B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 4315/06 w sprawie ze skargi "A." sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia 4 października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia oddalić skargę kasacyjną. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę "A." sp. z o.o. w B. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia 4 października 2006 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), w sprawach skargi dotyczącej postanowienia lub decyzji wydanej w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany lub wygaśnięcia aktu, bez względu na ich rodzaj i charakter należy uiścić wpis stały w kwocie 200 zł. Sąd wyjaśnił, iż w myśl art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.)., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W rozpoznawanej sprawie radca prawny nie dokonał wpłaty należnego wpisu stałego i wobec tego Sąd pierwszej instancji skargę odrzucił. W skardze kasacyjnej spółka zaskarżyła postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości i zarzuciła mu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy a mianowicie § 2 ust.5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 221 p.p.s.a, poprzez przyjęcie, że skarga podlegała wpisowi stałemu a w sprawie znajduje zastosowanie norma prawna nakazująca pozostawienie pisma bez rozpoznania albo jego odrzucenie. Powołując się na powyższe podstawy skargi kasacyjnej wnosiła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor wywiódł, że zaskarżona decyzja dotyczyła odmowy stwierdzenia nieważności decyzji określającej wysokość zobowiązania podatnika w podatku dochodowym od osób prawnych. Skargi w sprawach tego typu (o należności pieniężne) podlegają wpisowi stosunkowemu w myśl § 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wartość przedmiotu zaskarżenia ma natomiast wpływ na wysokość wpisu. Dlatego też skarga na decyzję wydaną w trybie nadzwyczajnym (stwierdzenie nieważności) w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych nie podlega wpisowi stałemu lecz stosunkowemu, a § 2 ust. 5 rozporządzenia nie znajduje zastosowania. Co za tym idzie, w sprawie nie znajduje zastosowania norma prawna zawarta w art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji to postępowanie nadzwyczajne, które umożliwia weryfikację rozstrzygnięć poza kontrolą instancyjną. Nie jest to więc kolejna instancja w postępowaniu dotyczącym określenia podatku dochodowego lecz postępowanie odrębne prowadzone w trybie nadzoru, którego przedmiotem jest kontrola decyzji pod kątem weryfikacji wad tkwiącej w samej decyzji. Oznacza to, że spór nie dotyczy kwoty należności pieniężnej, bowiem decyzja będąca przedmiotem skargi nie nakłada na podatnika określonych zobowiązań mających wartość pieniężną ani też ich nie ustala. Stosownie do art. 231 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Wpis ten zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), w sprawach między innymi o stwierdzenie nieważności decyzji wynosi 200 zł. W rozpoznawanej sprawie skargę do sądu administracyjnego pierwszej instancji wniósł radca prawny. W myśl art. 219 § 1 i 2 p.p.s.a. miał on obowiązek uiszczenia stałego wpisu sądowego przy wniesieniu skargi bez wezwania. Wobec tego, że skarga nie została należycie opłacona Sąd pierwszej instancji zasadnie, zgodnie z art. 221 p.p.s.a, skargę odrzucił. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.