II FSK 459/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Krzymień, po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 903/08 w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 10 czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie karty podatkowej za 2002 r. postanawia sprostować z urzędu postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2010 r. w ten sposób, iż w punkcie drugim sentencji postanowienia kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) zastąpić kwotą 50 zł (słownie: pięćdziesiąt złotych). Postanowieniem z dnia 28 maja 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie ze skargi kasacyjnej J. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 903/08, wydanego w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 10 czerwca 2008 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie karty podatkowej za 2002 r. Postanowieniem tym zwrócono również Skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł. Jak wynika z akt sprawy, wpis ten został uiszczony w dniu 6 stycznia 2009 r. Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2009 r. Przewodniczący Wydziału I WSA we Wrocławiu – mając na względzie uprzednio przyznane prawo pomocy – wyznaczył wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 50 zł. Z uwagi na fakt, iż Strona nie uiściła opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 4 listopada 2008 r., w porozumieniu z pełnomocnikiem Skarżącego (pismo z dnia 2 marca 2009 r. – karta 100 akt Sądu I instancji) zaliczono nadpłacony wpis od skargi kasacyjnej na poczet nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej. Nie ulega zatem wątpliwości, że wskazana w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2010 r. kwota zwrotu wpisu od skargi kasacyjnej była w istocie błędem rachunkowym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny z urzędu postanowił jak w sentencji.