II FSK 51/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Krzymień (sprawozdawca), Sędziowie NSA Antoni Hanusz, Arkadiusz Cudak, , Protokolant Magdalena Gródecka, po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2005 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Magdaleny P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2004 r., sygn. akt I SA/Gd 652/04 odrzucającego skargę w sprawie ze skargi Magdaleny P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 31 sierpnia 2004 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 r. oddala skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2004 r., I SA/Gd 652/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Magdaleny P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 31 sierpnia 2004 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ - zwanej dalej p.p.s.a. - jako skarga nieopłacona w terminie. Skarżąca została bowiem wezwana pismem z dnia 4 listopada 2004 r. /doręczonym w dniu 8 listopada 2004 r./, do uiszczenia wpisu należnego od skargi z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Jak ustalił Sąd I instancji, wpis uiszczono w dniu 18 listopada 2004 r., a zatem po upływie wyznaczonego terminu. Od powyższego postanowienia wniesiono środek odwoławczy, zatytułowany zażaleniem, w którym Skarżąca zażądała uchylenia zaskarżonego postanowienia. Zdaniem Strony, zaskarżone postanowienie narusza art. 220 par. 3 i art. 58 p.p.s.a., ponieważ wezwanie Sądu zostało wykonane w wyznaczonym terminie. Skarżąca bowiem w dniu 15 listopada 2004 r., a nie - jak wskazał Sąd - w dniu 18 listopada 2004 r., uiściła należny wpis za pośrednictwem punktu finansowego. Autor skargi kasacyjnej podniósł, powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego w tym zakresie, iż termin uważa się za zachowany w sytuacji, gdy w ostatnim dniu zakreślonego terminu została złożona dyspozycja przelewu, pod warunkiem, że na rachunku bankowym zleceniodawcy istnieją środki pieniężne wystarczające na realizację transakcji. Zdaniem Skarżącej, za tożsame ze złożeniem dyspozycji przelewu należy uznać przekaz pocztowy, czy przelew - jak w rozpatrywanej sprawy - dokonany za pośrednictwem punktu finansowego. Pismem z dnia 3 stycznia 2005 r. uzupełniono skargę kasacyjną wskazując, iż jest ona wniesiona na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., a zarzut naruszenia art. 58 p.p.s.a. dotyczy konkretnie par. 1 pkt 3 powołanego przepisu. W uzasadnieniu podkreślono, iż termin został zachowany, skoro wpis uiszczono przekazem pieniężnym w ostatnim wyznaczonym dniu, a zatem Strona dysponowała w tej dacie stosownymi środkami pieniężnymi wystarczającymi na pokrycie wymaganych kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznawana skarga kasacyjna wniesiona w imieniu Magdaleny P., nie posiada usprawiedliwionych podstaw. W postępowaniu wywołanym wniesieniem tego środka odwoławczego Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza związanie podstawami tej skargi oraz jej wnioskami. Powyższe nie dotyczy jedynie sytuacji, gdy stwierdzona zostanie nieważność postępowania /art. 183 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 zwanej dalej p.p.s.a./. Elementy zaskarżonego rozstrzygnięcia, które nie zostały podważone powołanymi podstawami uzyskują przymiot prawomocności, a co za tym idzie w tym zakresie wiążą one sąd, który je wydał, strony oraz inne sądy i organy państwowe /art. 170 ustawy p.p.s.a./. Istotą sporu w sprawie niniejszej jest ustalenie, kiedy strona skarżąca skutecznie wniosła wpis od skargi. W postanowieniu z dnia 6 grudnia 2004 r., od którego wniesiono skargę kasacyjną ustalono, że strona uiściła wpis w dniu 18 listopada 2004 r., a ustalenia tego dokonywano w oparciu o przesłany Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu przez Bank księgowy dowód wpłaty. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej twierdzi się, że powyższa czynność dokonana została skutecznie w dniu 15 listopada 2004 r. powołując się na dowód wpłaty wystawiony przez punkt finansowy "M.". Twierdzeniu temu nie towarzyszy natomiast zarzut naruszenia przepisów proceduralnych odnoszących się do ustaleń faktycznych dokonywanych przez Sąd. W tych warunkach wiążącym jest ustalenie, iż nastąpiło to w dniu 18 listopada 2004 r. Konsekwencją powyższego jest nietrafność zarzutu naruszenia art. 220 par. 3 i art. 58 ustawy p.p.s.a. Skoro wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono stronie 8 listopada 2004 r. to odrzucając skargę Sąd nie naruszył art. 220 par. 3, a właściwie prawidłowo art. 220 par. 1 i par. 3 ustawy p.p.s.a., gdyż termin z art. 220 par. 1 upłynął 15 listopada 2004 r. Nieprecyzyjny zarzut naruszenia art. 58 p.p.s.a. jest w sprawie bez znaczenia, gdyż podstawą odrzucenia skargi był art. 220 par. 3 jako, że ustawa procesowa regulująca postępowanie przed sądami administracyjnymi rozróżnia brak uzupełnienia braków formalnych skargi od nieuiszczenia należnego wpisu. W związku z treścią pisma skarżącej z dnia 3 stycznia 2005 r. zwrócić należy uwagę, co nie miało już wpływu na treść rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skargę kasacyjną wnosi się w terminie 30 dni /art. 177 par. 1 p.p.s.a./. Po tym terminie ten środek odwoławczy nie może być uzupełniony w zakresie braków, które stanowią elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej /art. 176 p.p.s.a./. Natomiast wniesione pismo nazwane "zażaleniem" Sąd uznał za spełniające minimalne wymogi przypisane skardze kasacyjnej i dlatego rozpoznał ten środek odwoławczy merytorycznie. Wobec braku stosownego wniosku strony przeciwnej Sąd nie orzekał o obowiązku zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.