II FSK 538/22

Dnia 18 lutego 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Grzęda, po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skarg kasacyjnych 1. B. z siedzibą w Niemczech 2. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 963/21 w sprawie ze skargi B. z siedzibą w Niemczech na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 maja 2021 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.51.2021.1.JC UNP: 1319639 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia z urzędu sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 stycznia 2025 r., sygn. akt II FSK 538/22 w ten sposób, że w miejsce " art. 124 par 1 pkt 5" wpisać "art. 125 § 1 pkt 1". Postanowieniem z 23 stycznia 2025 r., wpisanym do protokołu rozprawy w sprawie II FSK 536/22 (art. 162 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej P.p.s.a., zob. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. IX). Naczelny Sąd Administracyjny połączył do wspólnego rozpoznania i odrębnego rozstrzygnięcia, na podstawie art. 111 § 2 P.p.s.a. sprawy o sygnaturach II FSK 536/22, II FSK 537/22, II FSK 538/22, II FSK 539/22, II FSK 540/22, II FSK 541/22 i II FSK 665/22. Natomiast postanowieniem z 23 stycznia 2025 r. (również wpisanym do protokołu rozprawy- jak wyżej), Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie we wszystkich wymienionych sprawach z uwagi na pytanie prejudycjalne zadane przez Sąd Rejonowy Poznań Stare Miasto w Poznaniu rozpoznawane w sprawie C-521/21 przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W postanowieniu oczywiście omyłkowo wskazano art. 124 § 1 pkt 5 P.p.s.a. jako podstawę prawną. Zgodnie z dyspozycją art. 156 § 1 P.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, zaś art. 166 P.p.s.a. stanowi, że przepisy o wyrokach stosuje się odpowiednio do postanowień. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił z urzędu sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu z 23 stycznia 2025 r., sygn. akt II FSK 538/22 zawartym w protokole rozprawy w ten sposób, że w miejsce "art. 124 par. 1 pkt 5" wpisać "art. 125 § 1 pkt 1". Z treści uzasadnienia wynika, że podstawą zawieszenia było pytanie prejudycjalne Sądu Rejonowego Poznań Stare Miasto w Poznaniu w sprawie C-521/21 skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej a nie przedstawienie przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Co oznacza, że spełniona jest dyspozycja z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. a nie z art. 124 § 1 pkt 5 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 i art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.