II FSK 7/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del). Lidia Ciechomska-Florek po rozpoznaniu w dniu 2 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. W. o zmianę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2010 sygn. akt II FSK 7/09 w zakresie orzeczenia o kosztach w sprawie skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 września 2008 r. I SA/Gd 39/08 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 15 listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: odrzucić wniosek Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 12 maja 2010 r. II FSK 7/09, oddalił skargę kasacyjną M. W. (dalej jako skarżący) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 16 września 2008 r. sygn. I SA/Gd 39/08. W wyroku tym, zasądzono od wnoszącego skargę kasacyjną na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w G. kwotę 135,- zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Skarżący, wnioskiem z dnia 18 sierpnia 2011 r., powołując się na swoją ciężką sytuację materialną, wniósł o zmianę powyższego wyroku w zakresie zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego i zwolnienie od ewentualnych innych kosztów sądowych. Poinformował, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, "zwolnił go od wszelkich kosztów sądowych i przyznał mu pełnomocnika z urzędu." Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego, nawet kwalifikując go w sposób korzystny dla strony jako zażalenie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego, należy odrzucić ze względu na niedopuszczalność. Na prawomocne postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje bowiem żaden środek prawny w toku instancji, ani sprzeciw, ani zażalenie ani "wniosek" .W ustawie z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) nie została przewidziana instytucja umożliwiająca zmianę prawomocnego postanowienia o zasądzaniu kosztów postępowania i zwolnienie strony od zwrotu kosztów. Na marginesie, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia skarżącemu, że postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W Gdańsku, był zwolniony od poniesienia kosztów sądowych (art. 211 p.p.s.a. i nast.) nie zaś od poniesienia kosztów postępowania między stronami (art. 199 p.p.s.a. i nast.). Przyznanie prawa pomocy, nawet w zakresie całkowitym, nie zwalnia strony od obowiązku zwrotu kosztów postępowania, jeżeli taki obowiązek wynika z innych przepisów (tak stanowią art. 200 – 204 p.p.s.a.). Dlatego też przyznanie skarżącemu prawa pomocy nie chroni go przed odpowiedzialnością finansową za wynik postępowania, co wynika z art. 244 § 1 p.p.s.a. Sąd zauważa, że zgodnie art. 204 p.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez: 1) organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę; 2) skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Nie ma wątpliwości, że stosownie do art. 209 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek rozstrzygnąć w orzeczeniu wniosek o zwrot kosztów postępowania, o którym mowa w art. 204 p.p.s.a. Skarżący, wnosząc skargę kasacyjną i korzystając z profesjonalnej pomocy prawnej, był świadomy tego ryzyka. Prawidłowo zatem Naczelny Sąd Administracyjny zasądził koszty postępowania kasacyjnego na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w G. Mając to na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.