II FSK 819/17

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2017-05-30

Skład orzekający: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnictwo udzielone do reprezentacji przed NSA w innej sprawie, może być podstawą do uznania umocowania do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w innej, odrębnej sprawie?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pełnomocnictwo udzielone do reprezentacji strony przed NSA w konkretnej, wskazanej sprawie, nie może być automatycznie uznane za umocowanie do reprezentacji w innej, odrębnej sprawie, nawet jeśli dotyczy tego samego sądu i rodzaju czynności procesowej. Brak wyraźnego umocowania do działania w danej sprawie stanowi braki formalne skargi kasacyjnej, które należy uzupełnić.
Stan faktyczny
Spółka A. Sp. z o.o. wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie dotyczącą określenia wysokości zobowiązania podatkowego w CIT za 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy, choć udzielone radcy prawnemu do reprezentacji przed NSA, dotyczyło innej sprawy (skarga kasacyjna Dyrektora Izby Skarbowej od innego wyroku WSA). W związku z brakiem wykazania umocowania do działania w niniejszej sprawie, NSA postanowił zwrócić skargę kasacyjną do WSA w celu uzupełnienia braków.
Rozstrzygnięcie
Zwrócono skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. z siedzibą w J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 2489/16 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r. postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Wyrokiem z dnia 26 października 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 2489/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 stycznia 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r. Skargę kasacyjną od tego wyroku wywiodła Skarżąca. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W toku wstępnego badania wniesionej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że podpisany pod skargą kasacyjną radca prawny został umocowany do dokonania tej czynności procesowej. Z znajdującego się w aktach sprawy pełnomocnictwa (k. 107) wynika, że radca prawny S. M. został umocowany do reprezentowania Spółki przed NSA w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie od wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 listopada 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 865/13. Tym samym nie można uznać, że radca prawny, na podstawie znajdującego się w aktach sprawy pełnomocnictwa, został również umocowany do reprezentacji przed NSA w związku z skargą kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 26 października 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 2489/16. Brak skargi kasacyjnej we wskazanym zakresie należy uzupełnić w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w celu wykazania, czy działający za stronę pełnomocnik jest umocowany do wykonywania podjętych przez siebie czynności, które nie są objęte udzielonym pełnomocnictwem - w tym przede wszystkim do sporządzenia w imieniu strony skargi kasacyjnej i jej reprezentacji przed sądem. Mając na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną WSA w Warszawie w celu uzupełnienia dostrzeżonych braków.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło