II FSK 895/12

II FSK 895/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 29 kwietnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: w składzie: Sędzia NSA Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku "I. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" sp. j. z siedzibą w R. o sprostowanie punktu drugiego sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 895/12 w sprawie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 stycznia 2012 r. sygn. akt I SA/Rz 807/11 w sprawie ze skarg "I. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" sp. j. z siedzibą w R. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 16 września 2011 r. nr [...], [...], [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za lata 2005, 2006 i 2007 postanawia: sprostować punkt drugi wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FSK 895/12 w ten sposób, że kwotę "2400" (słownie: dwa tysiące czterysta) złotych" zastąpić kwotą "600" (słownie: sześćset) złotych. Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FSK 895/12 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 stycznia 2012 r. sygn. akt I SA/Rz 807/11 uwzględniającego skargi "I. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" sp. j. z siedzibą w R. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 16 września 2011 r., o stosownych numerach, w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za lata 2005, 2006 i 2007. Pismem z dnia 16 kwietnia 2014 r. pełnomocnik Spółki wniósł, na podstawie art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej jako: "P.p.s.a.", o sprostowanie powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w części zawierającej postanowienie o zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego – pkt 2 sentencji wyroku. Wniosek ten pełnomocnik uzasadnił tym, że w skardze kasacyjne od wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r. sygn. akt I SA/Rz 807/11, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że wnosi o zasądzenie na jego rzecz wyłącznie zwrotu wpisu od skargi kasacyjnej oraz o nie zasądzanie na jego rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego – (str. 15 skargi kasacyjnej). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z art. 159 P.p.s.a. wynika zaś, że sprostowanie może nastąpić również na wniosek podmiotu uprawnionego. Sentencja wyroku zawiera błąd rachunkowy polegający na nieprawidłowym określeniu wysokości kwoty podlegającej zwrotowi na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. tytułem poniesionych kosztów postępowania kasacyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wpis od skargi kasacyjnej wynosił 600 zł. Zgodnie bowiem § 3 Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi nie mniej jednak niż 100 zł, natomiast wpis od każdej z trzech skarg wniesionych prze Spółkę wyniósł 400 zł, a zatem wpis od skargi kasacyjnej wyniósł łącznie 600 zł. Tymczasem w pkt 2 sentencji wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zasądził 2 400 zł, co stanowi oczywisty błąd rachunkowy, biorąc pod uwagę powyższe przepisy rozporządzenia oraz P.p.s.a. w zakresie zwrotu kosztów postępowania, jak również wniosek w zakresie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego Samorządowo Kolegium Odwoławczego w R. zawarty w skardze kasacyjnej. Zatem treść art. 156 § 1 P.p.s.a., który z mocy art. 193 P.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje rektyfikację wyroku w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu pisarskiego lub rachunkowego albo innej oczywistej omyłki. Wskazanie w powołanym wyżej wyroku wysokości zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego jako 2 400 zł, a nie 600 zł stanowi błąd rachunkowy, który Naczelny Sąd Administracyjny sprostował, działając z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a.