II FZ 102/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 566/24 w przedmiocie przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 2 lutego 2024 r., znak 1401-IOD-5.4102.4.2024.KC w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z 13 stycznia 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 566/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił P. B. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 2 lutego 2024 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 25 lipca 2024. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku przez nadesłanie skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi oraz do wskazania i uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących ba brak winy w uchybieniu terminu i daty ustania przyczyny uchybienia terminu - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. Korespondencja, zawierająca ww. wezwania została przesłana na adres wskazany przez Skarżącego i odebrana przez dorosłego domownika 16 sierpnia 2024 r. (zwrotne potwierdzenie k. 17 akt sądowych), co oznaczało, że termin na usunięcie ww. braków upływał 23 sierpnia 2024 r. W powyższym terminie Skarżący nadesłał skargę. Wydając zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że Skarżący nie wskazał daty ustania przyczyny uchybienia terminu oraz nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, co skutkowało odmową przywrócenia terminu. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się Skarżący i w zażaleniu wniósł o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a.") - zdanie 1 jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W myśl zaś art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 P.p.s.a.). Warunkiem koniecznym do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu jest brak winy rozumiany jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W przypadku dopuszczenia się przez stronę chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonaną przez nią czynność uznać należy za bezskuteczną. Nie mniej jednak w pierwszej kolejności Sąd zobligowany jest do ustalenia czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 P.p.s.a. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że Skarżący pomimo wezwania przez Sąd pierwszej instancji zarządzeniem z 25 lipca 2024 r. do wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu oraz do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu – w terminie 7 dni – nie wykonał tego wezwania. Pismo to zostało mu doręczone 16 sierpnia 2024 r., jednak Skarżący nie wskazał konkretnej daty dziennej ustania przyczyny uchybienia terminu uniemożliwiając w ten sposób Sądowi ustalenie, czy faktycznie dokonał on czynności w terminie 7 dni od ustania przyczyny, dla której wystąpiło opóźnienie. W tych okolicznościach Skarżący uniemożliwił Sądowi pierwszej instancji ustalenie, czy jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie określonym przez art. 87 § 1 P.p.s.a. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie słusznie odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji