II FZ 1020/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "W. [...]" sp. z o.o. z siedzibą w Z. w przedmiocie odrzucenie skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 września 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 413/15 w sprawie ze skargi "W. [...]" sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 29 listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie. II FZ 1020/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 września 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 413/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną "W. [...]" sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 29 listopada 2014 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że wyrokiem z dnia 9 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę spółki na ww. decyzję. W dniu 7 lipca 2015 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 sierpnia 2015 r. wezwano pełnomocnika spółki do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 148 zł, jednocześnie pouczając go, że nieuzupełnienie powyższego braku fiskalnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Odpis powyższego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 3 września 2015 r. Z notatki urzędowej z dnia 18 września 2015 r. wynika, że w dniach od 9 czerwca 2015 r. do 17 września 2015 r. strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. W zaskarżonym postanowieniu WSA w Gdańsku podniósł, że w związku z doręczeniem pełnomocnikowi strony skarżącej wezwania w dniu 3 września 2015 r., termin do uregulowania należnego wpisu bezskuteczne upłynął z końcem 10 września 2015 r. Brak uiszczenia wpisu został ustalony przez sąd na podstawie rejestru dochodów budżetowych i kwitariusza, które nie wykazały, aby we wskazanym wyżej terminie skarżący uiścił należny od skargi kasacyjnej wpis, wobec czego Sąd odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.". W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik spółki wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. Wskazano w nim, że ww. postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym odrzuceniu skargi ze względu na jej nieopłacenie, podczas gdy pełnomocnik nie został prawidłowo wezwany do zapłaty wpisu. Jego zdaniem, wezwanie było bezskuteczne, a niezastosowanie się do niego lub jego nieprawidłowe wykonanie nie powoduje dla strony ujemnych skutków procesowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym postępowaniu wpadkowym jest wyłącznie to, czy w postanowieniu z dnia 21 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zasadnie odrzucił skargę kasacyjną spółki. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że w niniejszej sprawie, mimo prawidłowego wezwania Sądu, nie został uiszczony w terminie należny wpis od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 413/15. Tym samym, w zgodzie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu przez sąd. Zarówno okoliczność nieuiszczenia wpisu, jak i otrzymania wezwania do jego zapłaty, nie są podważane przez pełnomocnika strony w zażaleniu. We wniesionym środku odwoławczym pełnomocnik spółki skupia się na treści zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Jak wskazano, strona nie neguje przy tym, że zarządzenie to otrzymała. Tym samym, jeżeli zamierzała podważać jego zasadność, winna wnieść zażalenie, o czym została poinstruowana w pouczeniu. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.