II FZ 1042/12
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2013-01-24
Skład orzekający: Bogusław Dauter
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie WSA odrzucające zażalenie może zostać zwrócone do WSA w celu usunięcia braków formalnych związanych z nieuiszczeniem wpisu sądowego?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku gdy zażalenie nie spełnia wymogów formalnych, w szczególności gdy nie został uiszczony wpis sądowy, a sąd pierwszej instancji nie pouczył o tym obowiązku ani nie wezwał do uzupełnienia braków, zażalenie należy zwrócić do sądu pierwszej instancji celem usunięcia tych braków.Stan faktyczny
M. W. złożył zażalenie na postanowienie WSA w Gdańsku odmawiające przyznania prawa pomocy, nie uiszczając wpisu sądowego. WSA odrzucił to zażalenie z powodu uchybienia terminowi do wniesienia środka zaskarżenia. NSA zauważył, że zażalenie nie spełnia wymogów formalnych, w szczególności brak było wpisu, a WSA nie pouczył skarżącego o obowiązku jego uiszczenia ani nie wezwał do uzupełnienia braków.Rozstrzygnięcie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowił zwrócić zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku w celu usunięcia dostrzeżonych braków formalnych.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 1061/11 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 13 lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia zwrócić zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
Postanowieniem z 21 marca 2012 r., I SA/Gd 1061/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia środka zaskarżenia odrzucił zażalenie skarżącego, M. W. na postanowienie WSA w Gdańsku z 27 stycznia 2012 r. odmawiające przyznania prawa pomocy.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie nie uiszczając wpisu.
Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje:
W wyniku wstępnego badania zażalenia skarżącego na postanowienie WSA w Gdańsku z 21 marca 2012 r., odrzucające zażalenie skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, iż zażalenie to nie spełnia wszystkich wymagań formalnych.
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako: "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do których należy też zażalenie, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Nie wzywa się do uiszczenia opłat sądowych, w tym wpisu, jeśli sprawa podlega przedmiotowemu zwolnieniu od kosztów sądowych lub też stronie przysługuje zwolnienie podmiotowe. Przedmiotowe i podmiotowe zwolnienia od kosztów sądowych zostały wymienione w art. 239 P.p.s.a. Przepis ten zawiera katalog podmiotów, które nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych oraz spraw, w których strona skarżąca działanie lub bezczynność organu nie ma obowiązku uiszczania tych kosztów. Nie pobiera się też opłat sądowych od zażaleń, o których mowa w art. 259 i art. 260 P.p.s.a. (art. 261 P.p.s.a.), a także od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 2 P.p.s.a.). Nadto, na podstawie art. 220 § 4 P.p.s.a. wolne od wpisu jest zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 tegoż przepisu, tj. o odrzuceniu skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Analiza akt sprawy wskazuje, że wpis od zażalenia nie został uiszczony przez skarżącego. Sąd pierwszej instancji nie pouczył skarżącego o obowiązku uiszczenia wpisu oraz nie wzywał go do uzupełnienia braku tego pisma. Zauważyć należy, że odrzucenie zażalenia nastąpiło z innej przyczyny niż wymieniona w art. 220 § 3 P.p.s.a. Stąd też art. 220 § 4 P.p.s.a. nie znajduje w tej sprawie zastosowania. Wniesiony środek zaskarżenia nie jest też zażaleniem na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych ani zażaleniem, o którym mowa w art. 259 i art. 260 P.p.s.a.
Z tych względów na podstawie art. 180 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło