II FZ 1051/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1764/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. J. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 10 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie. 1. Postanowieniem z dnia 29 września 2015 r. o sygn. III SA/Wa 1764/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. J. (dalej: skarżący) na postanowienie Ministra Finansów (dalej: organ) z dnia 10 kwietnia 2015 r. o nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (Sądu pierwszej instancji). 2.1. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie WSA w Warszawie podał, że skarżący pismem z dnia 22 maja 2015 r. wniósł skargę na postanowienie organu z dnia 10 kwietnia 2015 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 lipca 2015 r., skarżący został wezwany pismem z dnia 14 lipca 2015 r. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Skarżący ww. wezwanie otrzymał w dniu 3 sierpnia 2015 r. (k. 14 akt sądowych), a zatem termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 10 sierpnia 2015 r. Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo - Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonej według stanu na dzień 7 września 2015 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi do niniejszej sprawy. 3. Stanowisko skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 3.1. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zaskarżył postanowienie w całości, zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym odrzuceniu skargi ze względu na nieuiszczenie wpisu, w sytuacji gdy skarżący nie został prawidłowo wezwany do jego uiszczenia. Jego zdaniem wezwanie było nieprawidłowe pod względem formalnym. Według skarżącego, powinien on zostać ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, bowiem "wezwanie było bezskuteczne, niezastosowanie się do niego lub jego nieprawidłowe wykonanie nie powoduje dla strony ujemnych skutków procesowych". Wskazując na powyższe naruszenie, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zaskarżone postanowienie WSA w Warszawie odpowiada prawu, zatem zażalenie skarżącego podlega oddaleniu. Sedno sformułowanego w nim zarzutu sprowadza się do zakwestionowania prawidłowości pod względem formalnym wezwania z dnia 14 lipca 2015 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, którego niewykonanie doprowadziło do odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji. 4.2. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu Sąd pierwszej instancji – nie naruszając art. 220 § 3 p.p.s.a. – słusznie przyjął, że skarżący został w sposób prawidłowy wezwany do uiszczenia wpisu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo sformułowane wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skarżącemu osobiście w dniu 3 sierpnia 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 14 akt sądowych). Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi (k. 12 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął bieg od dnia 4 sierpnia 2015 r. (tj. następnego dnia po doręczenia wezwania) i upłynął w dniu 10 sierpnia 2015 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Wpis od skargi w sprawie nie został uiszczony we wskazanym terminie, co skutkowało odrzuceniem tej skargi przez Sąd pierwszej instancji. Skarżący nie zanegował faktu otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi oraz sposobu obliczenia wymienionej w nim kwoty wpisu, natomiast zarzucając mu formalną wadliwość nie wskazał, jakie to konkretne braki formalne – w jego ocenie – posiada zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2015 r. Przywołał jedynie obszerny cytat z komentarza (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2013, s. 785) dotyczący tego, na czym mogą polegać braki formalne w takim wezwaniu i czym mogą skutkować. Należy stwierdzić, że skarżący nie przedstawiał żadnej argumentacji na poparcie swojego zarzutu. 4.3. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania, bowiem Sąd pierwszej instancji doręczył skarżącemu prawidłowe pod względem formalnym wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie jako niezasadne oddalił na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania nie znalazł w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnienia prawnego. Przepisy p.p.s.a. nie przewidują bowiem możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. W myśl art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają jednak zastosowania do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, co wynika z zakresu odesłania zawartego w art. 197 § 2 tej ustawy. Ponadto warto zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42), wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii postanowień należy niewątpliwie zaliczyć postanowienie o odrzuceniu skargi. Obowiązek respektowania przytoczonego stanowiska przez Naczelny Sąd Administracyjny w rozpoznawanej sprawie wynika z ogólnie wiążącej mocy uchwał (art. 269 § 1 p.p.s.a.).