II FZ 106/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 191/14 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi T. P. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 3 grudnia 2013 r. nr [...,] oraz nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 27 października 2016 r., sygn. akt I SA/kr 191/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie T. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 191/14. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 191/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pkt 1 odrzucił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 191/14, w pkt 2 odrzucił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 marca 2016 r. w zakresie dotyczącym wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Pismem datowanym na 27 kwietnia 2016 r. T. P. wniósł zażalenia na ww. postanowienie z dnia 15 kwietnia 2016 r. W wykonaniu zarządzenia sędziego, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez: złożenie jednego egzemplarza odpisu zażalenia; wskazanie, czy wnioskuje o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia; a także o zwięzłe uzasadnienie wniesionego zażalenia – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Sąd uznał, że w sprawie bezsporne jest, iż wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższych obowiązków zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 28 czerwca 2016 r. W zakreślonym terminie skarżący nadesłał pismo datowane na 4 lipca 2016 r., w którym poinformował, że wniósł odpisy zażalenia. Nadto wskazał, że wnioskuje tak, jak we wcześniej składanych pismach dotyczących zaskarżonego postanowienia oraz, że podtrzymuje wszystkie złożone dotychczas dowody, twierdzenia i tezy. Skarżący, wbrew temu co podał w ww. piśmie, nie nadesłał odpisu zażalenia. Nie wskazał także, czy wnioskuje o zmianę, czy też o uchylenie zaskarżonego postanowienia, nie uzasadnił także swojego stanowiska. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Wymogi formalne zażalenia sprowadzają się do obowiązku uczynienia zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto do: a) wskazania zaskarżonego postanowienia; b) zawarcia wniosku o zmianę lub uchylenie tego postanowienia; c) zawarcia zwięzłego uzasadnienia (art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r. poz. 718 . - dalej p.p.s.a.). Wszystkie braki zażalenia, o ile uniemożliwiają mu nadanie prawidłowego biegu, mogą być uzupełnione w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.ps.a. (B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami adminsitrayjnymi. Komentarz, wydanie 3, Warszawa 2009, Wolters Kluwer Polska, s. 580). Brak wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia albo zarządzenia tylko wtedy wymaga uzupełnienia, jeżeli z treści zażalenia nie można się domyślić intencji jej autora. To samo dotyczy wymogu zwięzłego uzasadnienia. Odrzucone zażalenie nie zawiera żadnego, choćby zwięzłego, uzasadnienia. Tym samym zażalenie nie spełnia wymogów formalnych zawartych w art. 194 § 3 p.p.s.a., w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie wezwał do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, poprzez: złożenie jednego egzemplarza odpisu zażalenia; wskazanie, czy wnioskuje o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia; a także o zwięzłe uzasadnienie wniesionego zażalenia. Wobec nieuzupełnienia braków (nie można bowiem za takie traktować nadesłanego w odpowiedzi pisma z dnia 4 lipca 2016 r.) zasadnie zażalenie odrzucił. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. [pic]