II FZ 109/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F[...] sp. z o.o. z siedzibą w T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 1647/25 w przedmiocie właściwość sądu w sprawie ze skargi F[...] sp. z o.o. z siedzibą w T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 12 czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty oprocentowania nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy od 1 kwietnia 2019 roku do 31 marca 2020 r. postanawia umorzyć postępowanie zażaleniowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 13 sierpnia 2025 r., zapadłym w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1647/25, przy rozpoznawaniu skargi F[...] sp. z o.o. z siedzibą w T. (dalej jako "spółka" lub "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 12 czerwca 2025 r. w przedmiocie odmowy wypłaty oprocentowania nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy od 1 kwietnia 2019 roku do 31 marca 2020 roku, stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, jako sądowi właściwemu miejscowo do rozpoznania sprawy. W komparycji powyższego postanowienia jako strona skarżąca wskazana została "F[...] sp. z o.o. z siedzibą w L.", natomiast w rozstrzygnięciu postanowienia użyto sformułowania "stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, jako sądowi właściwemu miejscowo do rozpoznania sprawy". Spółka zażaleniem z 22 sierpnia 2025 r. zarzuciła ww. rozstrzygnięciu błędne oznaczenie strony skarżącej, skutkujące naruszeniem: 1) art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") polegające na wydaniu postanowienia o przekazaniu sprawy do innego sądu administracyjnego na podstawie błędnie ustalonej tożsamości strony skarżącej, co doprowadziło do zastosowania instytucji przekazania sprawy w sposób niezgodny z przepisami o właściwości miejscowej, a także 2) art. 13 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 kwietnia 2022 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie oraz Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie (Dz. U. z 2022 r. poz. 962), w zw. z § 1 pkt 7 i 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2024 r. poz. 785) poprzez błędne ustalenie właściwości miejscowej sądu i przekazanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, mimo że właściwym do rozpoznania sprawy powinien być Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku – zgodnie z siedzibą rzeczywistej strony F[...] sp. z o.o. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał zażalenie spółki za wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej. Wobec tego postanowieniem z 21 października 2025 r. sąd pierwszej instancji sprostował oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia z 13 sierpnia 2025 r., III SA/Wa 1647/25 poprzez zastąpienie błędnie oznaczonej nazwy strony skarżącej "F[...] sp. z o.o. z siedzibą w L." nazwą prawidłową "F[...] sp. z o.o. z siedzibą w T." oraz poprzez zastąpienie błędnie oznaczonej siedziby sądu "w L." określeniem prawidłowym "w G." Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, zaś w myśl art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W niniejszej sprawie zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości postępowania. Zaskarżone postanowienie dotyczy bowiem sprostowania oczywistej omyłki, w sytuacji, gdy po wniesieniu przez skarżącą zażalenia – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 21 października 202 r. sprostował oczywiste omyłki pisarskie zawarte w postanowieniu tego sądu z 13 sierpnia 2025 r., wydane na wcześniejszym etapie postanowienie, utraciło na obecnym etapie postępowania swe znacznie procesowe i nie może podlegać wykonaniu. Ponieważ merytoryczne rozpoznanie wniesionego środka zaskarżenia okazało się bezprzedmiotowe, zainicjowane postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu na mocy art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt w zw. z art. 193 p.p.s.a. umorzył postępowanie zażaleniowe.