II FZ 111/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 1313/10 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 22 października 2010 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu prowadzenia postępowania kontrolnego postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 7 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 1313/10 pozostawiono bez rozpoznania wniosek A. S. (zwanego dalej: skarżącym) o przyznanie mu prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazano, że wnioskiem z dnia 19 lipca 2011 r. skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Z uwagi na to, że powyższy wniosek nie został złożony na stosownym formularzu przesłano skarżącemu urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powyższą przesyłkę doręczono wnioskodawcy w dniu 12 sierpnia 2011 r., który jednak nie uczynił zadość wezwaniu w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 19 sierpnia 2011 r. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 20 września 2011 r. wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania. Od powyższego zarządzenia skarżący w ustawowym terminie wniósł sprzeciw, domagając się jego uchylenia. W zarządzeniu z dnia 7 listopada 2011 r. - powołując się na art. 252 § 2 oraz art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) - uznano, że skarżący składając wniosek o przyznanie prawa pomocy nie uczynił zadość wymaganiom stawianym w tym zakresie przez ustawodawcę i uchylił się od obowiązku jego złożenia na urzędowym formularzu. Nie uczynił tego również na wezwanie referendarza sądowego z dnia 26 lipca 2011 r. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący zaskarżył je w całości i wniósł o jego uchylenie. Stwierdził, że podtrzymuje dotychczasową argumentację co do zasadności swojego wniosku Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 252 § 1 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Z § 2 wynika zaś, że wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie z art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu, mimo że skarżący został do tego wezwany i przekazano mu wzór formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. Oznacza to, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Należy także zauważyć, że zażalenie strony nie zawiera żadnego uzasadnienia, gdyż za takie nie można uznać stwierdzenia skarżącego, iż podtrzymuje dotychczasową argumentację co do zasadności swojego wniosku Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184, art. 198 w zw. art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji .