II FZ 112/10

Dnia 21 kwietnia 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Anna Świderska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.J. i J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 lutego 2010 r. sygn. akt I SA/Po 518/09 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 października 2009 roku w sprawie ze skargi M. J. i J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 20 marca 2009 roku nr [...] w przedmiocie: podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Wyrokiem z dnia 26 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, oddalił skargę M. i J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 20 marca 2009 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. W związku z brakiem zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem od pełnomocnika skarżących zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu reklamował powyższą przesyłkę w Urzecie Pocztowym P. 2. W odpowiedzi na powyższą reklamację urząd pocztowy nadesłał duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru z którego wynika, że pełnomocnik strony odebrał przesyłkę w dniu 2 grudnia 2009 roku wraz z informacją, że reklamowany list po próbie doręczenia w dniu 1 grudnia 2009 roku awizowano w Urzędzie Pocztowym W. 1, a następnie wydano w dniu 2 grudnia 2009 roku doradcy podatkowemu P. B. Pismem z dnia 13 stycznia 2010 r. pełnomocnik skarżących wniósł, za pośrednictwem sądu I instancji, skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Ze stempla pocztowego na kopercie wynika, że skarga kasacyjna wraz z pełnomocnictwem zostały nadane w placówce pocztowej w dniu 13 stycznia 2010 r. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił powyższą skargę kasacyjną jako złożoną z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W związku z tym, iż wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 2 grudnia 2009 r., ostatni dzień, 30 - dniowego terminu, do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, przypadał na poniedziałek - 4 stycznia 2010 r. Tymczasem, pełnomocnik skarżących nadał skargę kasacyjną drogą pocztową w dniu 13 stycznia 2010 r., a więc z uchybieniem ustawowego 30 - dniowego terminu do jej wniesienia. Skoro przedmiotowa skarga kasacyjna wniesiona została z naruszeniem terminu jest dotknięta wadą formalną, uzasadniającą jej odrzucenie. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżących podniósł zarzut naruszenia art. 177 § 1 w związku z art. 67 § 5 i art. 73 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 października 2009 roku został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 2 grudnia 2009 roku. Załączona do przedmiotowego zażalenia ostemplowana przez placówki pocztowe kserokopia koperty potwierdza, że doręczenie to miało w rzeczywistości miejsce dopiero w dniu 14 grudnia 2009 roku, a więc zachowany został ustawowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżących wskazał, że w dniu 26 listopada 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w palcówce pocztowej nr 375 w Poznaniu nadał dwie przesyłki za potwierdzeniem odbioru, które stanowiły dwa odpisy jego wyroków z uzasadnieniami w sprawach I SA/Po 518/09 i I SA/Po 519/09. Wobec niemożności ich odbioru, z uwagi na dokonywanie przez doradcą podatkowego czynności poza siedzibą kancelarii, listonosz w dniu 1 i 9 grudnia 2009 roku awizował wskazane przesyłki, obie zostały odebrane równocześnie w dniu 14 grudnia 2009 roku w placówce pocztowej w Wieluniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie należy uznać za zasadne. Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zaś zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Istota sporu w rozstrzyganej sprawie koncentruje się wokół terminu odbioru przez pełnomocnika skarżących przesyłki zawierającej odpis skarżonego wyroku sąd I instancji z 26 października 2009 roku w raz z uzasadnieniem Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Stosownie do art. 73. § 1. "p.p.s.a." w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 tej samej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2, który stanowi, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Kolejny paragraf omawianego przepisu stanowi, że w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, a doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Do doręczania pism przez pocztę w postępowaniu sądowym na podstawi art. 65 § 2 p.p.s.a. stosuje się tryb doręczeń, jak w postępowaniu cywilnym. Zastosowanie znajdują więc przepisy, wydanego na postawie art. 133 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm. – powołany dalej jako "K.p.c."), rozporządzenia wykonawczego Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym przez pocztę (Dz.U. Nr 62, poz. 697 ze zm. – powołane dalej jako "rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r."). Zgodnie z § 2 cyt. rozporządzenia pismo sądowe, doręczone przez pocztę, wysyłane jest jako list polecony za potwierdzeniem odbioru (ust. 1). Na stronie adresowej przesyłki umieszcza się napis "Polecony - za potwierdzeniem odbioru" (ust. 2). Do przesyłki dołącza się jednocześnie formularz potwierdzenia odbioru (ust. 3). Jak wynika z § 5 ust. 1 rozporządzenia, adresat przesyłki lub inne osoby upoważnione do odbioru przesyłek potwierdzają odbiór przesyłki, zgodnie z opisaną jej zawartością, składając czytelny podpis i umieszczając datę otrzymania przesyłki, a listonosz oddzielnie wpisuje datę doręczenia przesyłki, imię i nazwisko odbierającego i sposób doręczenia. Zgodnie z § 9 ust. 3 rozporządzenia jeżeli adresat nie zgłosi się po odbiór przesyłki w terminie siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia u adresata, pocztowa placówka oddawcza sporządza, według wzoru określonego w zał. Nr 3 do rozporządzenia powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu sporządzenia zawiadomienia, które listonosz doręcza adresatowi. Dokonanie powtórnego zawiadomienia zaznacza się na przesyłce adnotacją "awizowano powtórnie dnia" na adresowanej stronie niedoręczonej przesyłki i podpisem. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgromadzone w aktach sprawy dokumenty, w postaci duplikatu zwrotnego poświadczenia odbioru oraz pisma ze stanowiskiem reklamacyjnym Poczty Polskiej w zestawieniu z załączoną do rozpoznawanego zażalenia adresowaną do skarżącego kopertą zawierającą wyrok z 26 października 2009 roku wraz z uzasadnieniem, na której widnieje adnotacja o jej powtórnym awizowaniu z datą 9 grudnia 2009 roku, a wiec późniejszą niż przyjęta przez sąd I instancji data otrzymania przez pełnomocnika strony skarżącej wyroku wraz z uzasadnieniem budzą wątpliwości co do prawidłowości przyjętej przez WSA daty dokonanego doręczenia. Wobec stanu faktycznego zaistniałego w sprawie rzeczą sądu I instancji ponownie rozpoznającego sprawę będzie weryfikacja poprawności ponownego awizowania wspomnianej przesyłki zawierającej wyrok z uzasadnieniem tego sądu w celu jednoznacznego ustalenia daty jego odbioru przez pełnomocnika skarżących. Reasumując należy wskazać, iż pełnomocnik strony skutecznie zakwestionował przyjętą przez sąd I instancji datę odbioru wyroku wraz z uzasadnieniem zaskarżonego następnie odrzuconą obecnie skargą kasacyjną. Wobec wątpliwości dotyczących zachowania przez skarżących terminu do wniesienia przedmiotowego środka zaskarżenia decyzję sądu I instancji o odrzuceniu skargi kasacyjnej uznać należy za przedwczesną. Kserokopia koperty dołączona do rozpoznawanego zażalenia budzi uzasadnione wątpliwości co do poprawności danych wynikające z duplikatu dowodu doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.