II FZ 119/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. spółki z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 września 2025 r., sygn. akt I SA/Po 437/25 w sprawie ze skargi A. spółki z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 23 kwietnia 2025 r. nr 3001-IOV-21.4100.3.2025 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 18 września 2025 r., sygn. akt I SA/Po 437/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę A. spółki z o.o. z siedzibą w P. (dalej: "spółka", "strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 23 kwietnia 2025 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2017 r. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 23 kwietnia 2025 r. Zarządzeniem z 17 lipca 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.500 zł - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego wezwania doręczono skarżącej w dniu 4 sierpnia 2025 r. (potwierdzenie odbioru - k. 59 akt sądowych). Spółka uiściła wpis od skargi w dniu 13 sierpnia 2025 r. (k. 60 akt). Sąd pierwszej instancji mając na względzie powyższe okoliczności odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Spółka pismem z 7 października 2025 r. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Poznaniu, wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie rozważań należy wyjaśnić, iż przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest jedynie zażalenie spółki na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 18 września 2025 r. w przedmiocie odrzucenia skargi, nie zaś kwestie związane z wnioskiem strony o przywrócenie terminu do dokonania spóźnionej czynności procesowej, gdyż było to przedmiotem osobnego rozstrzygnięcia tegoż Sądu. Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skoro mimo wezwania spółka nie uiściła wpisu w terminie siedmiu dni, a jednocześnie nie była zwolniona z kosztów sądowych, to nie ma żadnych podstaw, aby zakwestionować prawidłowość zastosowania przez WSA w zaskarżonym postanowieniu art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi jako nieopłaconej mimo wezwania Sądu. Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona na adres spółki 4 sierpnia 2025 r., zatem wpis należało uiścić do 11 sierpnia 2025 r. Strona uiściła wpis sądowy 13 sierpnia 2025 r. Skarżąca nie uiściła wpisu w zakreślonym terminie, co sama przyznaje w treści zażalenia. Jednakże argumentacja przedstawiona w zażaleniu w istocie odnosi się do wniosku o przywrócenie terminu, która to kwestia nie jest przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu wpadkowym. Powoływane przez stronę okoliczności były przedmiotem kontroli w toku rozpatrywania zasadności wniosku o przywrócenie terminu, przy czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił stronie jego przywrócenia, uznając, że uiszczenie przez spółkę wpisu po terminie spowodowane było brakiem zachowania przez nią szczególnej staranności wymaganej dla dokonania czynności procesowej. W zażaleniu nie powołano natomiast żadnego argumentu zdolnego skutecznie podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu, który odrzucił nieopłaconą skargę (nieopłaconą mimo stosownego wezwania w tym zakresie). Konkludując, wobec nieuiszczenia wpisu od skargi przez spółkę w zakreślonym terminie, zasadnie Sąd pierwszej instancji wydał postanowienie o jej odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a, w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.