II FZ 129/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 2181/15 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi L. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 2181/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: ":WSA") odmówił L. P. (dalej: "Skarżący") wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (dalej: "WSA") z dnia 29 maja 2015 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Podstawą prawną powyższego orzeczenia był art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu postanowienia WSA wskazał, że Skarżący w piśmie z dnia 2 lipca 2015 r., wniósł skargę na postanowienie Dyrektora IS z dnia 29 maja 2015 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie prowadzonego postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sadowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. WSA dodał, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie o oddaleniu zarzutów Skarżącego w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych przez Skarżącego. Organ na mocy tego postanowienia nie nałożył na Skarżącego nowych obowiązków, ani nie zmienił wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, wobec czego nie nałożył na stronę żadnych obowiązków, ani nie ograniczył jej praw – a tylko w takiej sytuacji orzeczenie podlegałoby wykonaniu, a wobec tego dopuszczalny byłby wniosek o wstrzymanie wykonania tego postanowienia. Na powyższe postanowienie Skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił: - naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a., art. 35 § 1 p.p.s.a., art. 134 § 1 p.p.s.a., art. 135, art. 141 § 4, art. 166 p.p.s.a., poprzez błędne uznanie, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw prawnych do wstrzymania administracyjnego postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie wskazanego w postanowieniu Dyrektora IS tytułu wykonawczego nr SM [...] z dnia 28 stycznia 2015 r. wydanego na podstawie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia 16 grudnia 2014 r. w sytuacji, gdy WSA w ramach danej sprawy stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy. W niniejszej sprawie oczywistym jest, że Skarżący zmierza do wykazania bezprawności prowadzonego administracyjnego postępowania egzekucyjnego, tym samym WSA w granicach niniejszej sprawy jest uprawniony do wstrzymania administracyjnego postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu zażalenia zostały uszczegółowione powyższe zarzuty. Mając na uwadze powyższą argumentację, Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie postępowania egzekucyjnego ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA. Ponadto wniesiono o ocenę dotychczas zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tegoż artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przy tym okoliczności, które uprawdopodabniałyby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na stronie. W rozpatrywanej sprawie, zasadnicze znaczenie ma charakter prawny aktu, objętego wnioskiem Skarżącego. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie o oddaleniu zarzutów Skarżącego w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Zauważyć w tym miejscu należy, jak też słusznie skonstatował WSA, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Z zaskarżonego postanowienia Dyrektora IS o oddaleniu zarzutów Skarżącego w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, nie wynika wprost obowiązek uiszczenia konkretnej kwoty zobowiązania podatkowego. Nie kreuje ona zatem obowiązku podatkowego, nie obliguje adresata do określonego zachowania, nie może być również wykonana w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Jest to zatem akt prawny nienoszący znamion wykonalności. Z powyższego wynika zatem, że zaskarżone postanowienie należy do tej kategorii aktów administracyjnych, które nie posiadają przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.