II FZ 248/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA del. Hanna Kamińska, , , po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 września 2007 r. sygn. I SA/Gd 764/07 w przedmiocie wstrzymania wykonania w sprawie ze skargi M. T na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 25 maja 2007 r. Nr [...] w przedmiocie: podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. p o s t a n a w i a oddalić zażalenie. II FZ 248/08 U Z A S A D N I E N I E W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku M. T. - dalej jako skarżąca - zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 25 maja 2007 r. o numerze wskazanym w sentencji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej poinformował, ze nie ma przesłanek do wstrzymania wykonania. WSA w Gdańsku uznał, że, ze względu na brak przedstawienia argumentów, zgodnie z którymi wykonanie decyzji mogłoby spowodować skutki z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) - dalej jako u.p.p.s.a. - nie można wniosku uwzględnić. Nadto, z analizy akt sądowoadmianistracyjnych sprawy nie wynikają podstawy do wstrzymania wykonania. W zażaleniu z 20 września 2007 r. skarżąca wniosła o zmianę lub uchylenie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji. Jej zdaniem Sąd I instancji naruszył art. 61 § 3 u.p.p.s.a., ponieważ "bezsprzecznie z samej treści zaskarżonej decyzji wynika możliwość zaistnienia znacznej szkody dla skarżącej wskutek potrącenia spornego świadczenia podatkowego z jej wynagrodzenia za pracę". Skutkiem zmniejszenia wynagrodzenia jest ponoszenie strat. Nadto skarżąca zauważyła to, iż trafność rozstrzygnięcia zawartego w kwestionowanej decyzji jest wątpliwa, a Sąd I instancji nie odniósł się ani do argumentacji ze skargi, ani do materiału sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 u.p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, iż złożony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony z punktu widzenia wskazanych wyżej przesłanek ustawowych. Fakt uregulowania należności podatkowych, który podnosi skarżąca, jest naturalną konsekwencją wykonania decyzji organu podatkowego. Oczywistym przy tym jest, że zapłata lub wyegzekwowania należności jest przyczyną zmniejszenia ilości środków pozostających w dyspozycji dłużnika. Błędem przy tym jest powoływanie się na "wątpliwą zasadność rozstrzygnięcia" - niezależnie od tego, że nie jest to przesłanka z art. 61 § 3 umożliwiająca wstrzymanie wykonania - zwłaszcza wobec zgoła odmiennej opinii organów podatkowych, które wnioskowały o oddalenie skargi. Mając powyższe na uwadze, wobec nie naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.