II FZ 269/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Gl 588/08 w zakresie opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 16 kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenie zaległości podatkowych. postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 24 lutego 2009 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżącego A. M. do uiszczenia opłat kancelaryjnych: w wysokości 30 zł - za odpis protokołu rozprawy z dnia 12 lutego 2009 r. oraz w wysokości 100 zł - za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w związku z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W zażaleniu skarżący zarzucił, że przyznano mu prawo pomocy, w związku z czym żądanie opłat kancelaryjnych jest niezrozumiałe, zwłaszcza, że po ogłoszeniu wyroku pouczono go, iż odpis wyroku otrzyma nieodpłatnie, a ponadto z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wielokrotnie bezpłatnie otrzymywał odpisy wyroków z uzasadnieniem i odpisy protokołów rozpraw. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Z akt prowadzonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pod sygnaturą I SA/Gl 588/08 wynika, że postanowieniem z dnia 6 listopada 2008 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od wpisu od skargi. Zakres przyznanego prawa pomocy nie obejmuje więc pozostałych opłat, w tym także nie obejmuje opłat kancelaryjnych. Żądanie uiszczenia tych opłat przez skarżącego w związku ze złożonymi przez niego wnioskami o wydanie odpisu protokołu rozprawy oraz o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie znajduje podstawę prawną: co do zasady - w art. 234 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm,. dalej: P.p.s.a.) i co do wysokości - w § 1 ust. 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Ewentualne błędne pouczenie skarżącego na rozprawie - czego potwierdzenia w protokole rozprawy trudno się jednak doszukać - nie może zmienić zakresu przyznanego skarżącemu prawa pomocy. Zakres ten powinien zresztą być mu znany z treści powołanego wcześniej postanowienia z dnia 6 listopada 2008 r. Nie ma także znaczenia fakt, że w innych sprawach skarżący nieodpłatnie otrzymywał odpisy wyroków z uzasadnieniem i odpisy protokołów rozpraw, ponieważ zakres przyznanego stronie prawa pomocy może być różny w różnych sprawach, ale o uprawnieniach strony w konkretnym postępowaniu sądowoadministracyjnym, wynikających z przyznanego jej prawa pomocy, decyduje wyłącznie to, w jakim zakresie prawo to przyznano w tym konkretnym postępowaniu. Wobec stwierdzenia, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie to oddalił na podstawie art. 184 oraz art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a.