II FZ 283/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. G. i W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 15/18 w przedmiocie odrzucenia wniosku w sprawie ze skargi B. G. i W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 19 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2018 r. w sprawie z wniosku B. G. i W. G. (skarżący) o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 19 czerwca 2017 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 88 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") odrzucił wniosek. W dniu 5 stycznia 2018 r. organ administracji przekazał do Sądu skargę skarżących na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 19 czerwca 2017 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2011 r. Jednocześnie ze skargą został złożony wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek reprezentujący skarżących pełnomocnik podał, że skarżący, bez swojej winy, nie byli świadomi, iż decyzja organu odwoławczego z dnia 19 czerwca 2017 r. została wydana oraz że zostały podjęte próby jej doręczenia. Wskazano, że od 28 czerwca 2017 r. do 19 lipca 2017 r. skarżący przebywali poza granicami Polski, w związku z czym, w okresie, w którym były podejmowane próby doręczenia tej decyzji (po raz pierwszy w dniu 29 czerwca 2017 r., po raz drugi - 7 lipca 2017 r.), nie mieli możliwości jej odebrania. Co więcej, po powrocie do swojego miejsca zamieszkania skarżący nie odnaleźli w swojej skrzynce pocztowej awiz dotyczących ww. decyzji. Tym samym, nawet po powrocie do K. skarżący nie mieli świadomości o wydaniu ww. decyzji oraz próbach jej doręczenia. Dopiero po upływie terminu do wniesienia skargi na tę decyzję skarżący otrzymali informację z Urzędu Gminy w Z., że decyzja ta została wydana. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżących podał, że informację o wydaniu przez organ odwoławczy decyzji z dnia 19 czerwca 2017 r. skarżący uzyskali w dniu 27 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził, że biorąc pod uwagę ustalenia faktyczne przyjąć należało, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 19 czerwca 2017 r. ustała w dniu 27 października 2017 r. W tym dniu skarżący dowiedzieli się o wydaniu tej decyzji. Tym samym, siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na tę decyzję upływał w dniu 3 listopada 2017 r. Mając na uwadze, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 1 grudnia 2017 r., czyli po terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucił wniosek. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucili naruszenie przepisów postępowania tj.: 1) art. 88 p.p.s.a. polegające na uznaniu, że złożony przez skarżacych wniosek o przywrócenie terminu jest spóżniony, w sytuacji, gdy wniosek skarżacych mógł być co najwyżej uznany za przedwczesny, z uwagi na brak doręczenia zaskarżonej decyzji, co nie stało na przeszkodzie jego uwaględnieniu; 2) art. 146 w zw. z art. 150 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1659 ze zm.) w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych, polegające na przyjęciu, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 19 czerwca 2017 r. została skarżącym doręczona i w związku z tym termin do wniesienia przez nich zażalenia, a w ślad za tym wnioski o przywrócenie terminu do jego wniesienia w ogóle rozpoczął swój bieg. Mając na uwadze powyższe wniesiono na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a, żeby Sąd pierwszej instancji uchylił w całości zaskarżone postanowienie i rozpoznał sprawę w całości na nowo. W razie nieprzychylenia się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku do powyższego wniosku, wniesiono, by Naczelny Sąd Administracyjny uchylił w całości zaskarżone postanowienie i rozpoznał złożony przez skarżacych wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ewentualnie uchylił w całości zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw, wobec tego podlega oddaleniu. Na wstępie należy wskazać, że przedmiotem niniejszego postępowania jest odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a więc Sąd bada zachowanie terminu do wniesienia tego wniosku oraz spełnienie przesłanki uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd może na wniosek strony przywrócić termin do dokonania czynności w postępowaniu, o ile uchybienie nastąpiło bez winy strony. Wniosek o przywrócenie terminu strona winna złożyć w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, o czym stanowi art. 87 § 1 tej ustawy. Przy czym jeśli z okoliczności faktycznych sprawy nie da się w sposób jednoznaczny ustalić, czy termin określony w art. 87 § 1 został zachowany, sąd wyda rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu na podstawie art. 86 § 1 (por.: B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka - Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 222). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zarządzeniami z dnia 19 stycznia 2018 r. zwrócił się do pełnomocnika strony (k. 49 akt sądowych) oraz do Burmistrza Gminy Z. (k. 50 akt sądowych) o wskazanie dokładnej daty i okoliczności poinformowania skarżących o wydaniu zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na zarządzeni, pełnomocnik skarżących wskazał datę 27 października 2017 r. (k. 57 akt sądowych) natomiast Burmistrz wyjaśnił, że skarżący otrzymali informację w związku z przeprowadzoną rozmową telefoniczną i w dniu 30 października 2017 r. wystąpili z oficjalnym pismem o wydanie dokumentów (k. 62 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku słusznie zatem uznał, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 27 października 2017 r. Zatem 7-mio dniowy termin należy liczyć od tego dnia, a w związku tym termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na tę decyzję upływał w dniu 3 listopada 2017 r. Wniosek o przywrócenie terminu został natomiast złożony w dniu 1 grudnia 2017 r., a więc z uchybieniem terminu, w związku z czym Sąd słusznie odrzucił wniosek. Jednocześnie w niniejszym postępowaniu nie mogła zostać rozpoznany zarzut dotyczący naruszenia art. 150 O.p., ponieważ w istocie dotyczy on kwestionowania prawidłowości doręczenia zaskarżonej decyzji, a kwestia ta pozostaje poza zakresem rozpoznania niniejszej sprawy. W oczywisty sposób wniosek o przywrócenie terminu może być rozpoznawany w sytuacji w której termin do dokonania danej czynności procesowej skutecznie upłynął. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.