II FZ 313/10
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2010-07-07
Skład orzekający: Antoni Hanusz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zasadne jest pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, jeśli strona nie uzupełniła jego braków na urzędowym formularzu w wyznaczonym terminie?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, podlega pozostawieniu bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zastosował art. 257 PPSA, pozostawiając wniosek bez rozpoznania, gdyż skarżący nie uzupełnił wymaganych dokumentów na urzędowym formularzu w wyznaczonym terminie.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, a następnie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Skarżący nie uzupełnił wniosku w wyznaczonym terminie, co skutkowało jego pozostawieniem bez rozpoznania przez WSA. Skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Antoni Hanusz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S.P. od zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Łd 946/09 w zakresie pozostawienia wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi S. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 2 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.
II FZ 313/10
Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 5 marca 20010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie o sygnaturze akt I SA/Łd 946/09, pozostawił bez rozpoznania wniosek S.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 2 września 2009 roku w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2009 rok. S.P. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 2 września 2009 roku w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2009 rok. W związku z powyższą skargą, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 października 2009 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od tejże skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. W odpowiedzi na wezwanie skarżący pismem z dnia 12 listopada 2009 roku wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, gdyż nie jest w stanie ich ponieść. Z uwagi na fakt, iż wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu (PPF), zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 listopada 2009 roku skarżący został zobowiązany do uzupełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu, a zatem jego wypełnienie i podpisanie, oraz zwrócenia do Sądu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie w powyższej kwestii zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 listopada 2009 roku. Termin do nadesłania wypełnionego formularza urzędowego (PPF) upłynął więc w dniu 30 listopada 2009 roku. W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał obowiązku nałożonego zarządzeniem z dnia 18 listopada 2009 roku. Sąd w będącym przedmiotem zażalenia rozstrzygnięciu argumentował, że zgodnie z art. 252 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej jako: "u.p.p.s.a.", wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Stosownie zaś do art. 257 u.p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Sąd wskazał następnie, że skarżący, pomimo przesłania mu w dniu 23 listopada 2009 roku formularza urzędowego (PPF) i zobowiązania do jego wypełnienia oraz nadesłania do Sądu w terminie 7 dni, nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na tymże formularzu w powyższym terminie. Brak uzupełnienia wniosku w powyższym zakresie skutkował, w ocenie Sądu, pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie domagając się jednocześnie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić. Przedmiotem zażalenia jest rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji, w którym Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, z tej przyczyny, że skarżący nie uzupełnił braków wniosku stosownie do wezwania Sądu z dnia 18 listopada 2009 roku. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po pierwsze słusznie, na podstawie art. 252 § 1 i § 2 u.p.p.s.a. wezwał skarżącego zarządzeniem z dnia 18 listopada 2009 roku do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Po drugie Sąd ten prawidłowo zauważył, że ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełniania wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął w dniu 30 listopada 2009 roku. W terminie tym skarżący nie uzupełnił braków zawartego piśmie z dnia 12 listopada 2009 roku wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji zaistniały podstawy, by Sąd zastosował art. 257 u.p.p.s.a i pozostawił wniosek bez rozpoznania. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 167 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło