II FZ 316/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 maja 2008 r. sygn. akt I SA/Łd 807/07 w sprawie ze skargi H. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 15 maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie 1. Postanowieniem z 27 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie H. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 28 kwietnia 2008 r. w sprawie ze skargi podatniczki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z 15 maja 2007 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia i przekazania do ponownego rozpatrzenia decyzji organu pierwszej instancji wydanej w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym za okres od czerwca 1994 r. do grudnia 2003 r. postanawia odrzucić zażalenie Heleny Leder 2. Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym, przyjętym przez sąd pierwszej instancji stanie faktycznym: 7 lutego 2008 r. po rozpoznaniu skargi H. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z 15 maja 2007 r. Nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem oddalił skargę podatniczki. Na wniosek strony skarżącej, zostało sporządzone uzasadnienie wymienionego wyroku. Skarżąca 11 kwietnia 2008 r. działając osobiście wniosła skargę kasacyjną od tego wyroku. 3. Postanowieniem z 28 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną wskazując, iż została wniesiona z naruszeniem art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Odpis wymienionego postanowienia został doręczony 8 maja 2008 r. Równocześnie strona otrzymała pisemne pouczenie o prawie do złożenia zażalenia, terminie i trybie jego wniesienia, a także obowiązku sporządzenia zażalenia przez uprawniony podmiot. Dnia 14 maja 2008 r. skarżąca osobiście sporządziła i wniosła zażalenie na postanowienie sądu z 28 kwietnia 2008 r. Mając powyższe na uwadze sąd pierwszej instancji powołując się na treść art. 194 § 3 i § 4 p.p.s.a. wskazał, że sporządzenie zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez inny podmiot niż wymieniony w art. art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. jest niedopuszczalne. W tej sytuacji zdaniem sądu sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, osobiście przez skarżącą, stanowi naruszenie obowiązku określonego w art. 194 § 4 p.p.s.a. i czyni wniesione zażalenie niedopuszczalnym. 4. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wskazała między innymi na okoliczności dotyczące jej warunków bytowych oraz wniosła o umorzenie zaległości w podatkach i odsetkach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 5. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do brzmienia art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio, a więc ustawodawca dopuszcza sporządzenie takiego zażalenia przez sędziego, prokuratora, notariusza albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych lub Rzecznika Praw Obywatelskich, jak również doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W przedmiotowej sprawie zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną sporządziła i podpisała sama podatniczka, a więc osoba nieuprawniona do dokonania tej czynności. Prawidłowo zatem zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie skarżącej, skoro nie spełniało ono wymagań stawianych przez art. 194 § 4 p.p.s.a. Wynikający bowiem z tego przepisu obowiązek sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, przez pełnomocnika profesjonalnego jest obligatoryjny i strona w żaden sposób nie może być z niego zwolniona. W świetle powyższych rozważań Naczelny Sąd Administracyjny nie znajdując podstaw do wzruszenia zaskarżonego postanowienia, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.