II FZ 322/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 16 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. N. na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1536/08 w przedmiocie uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi E. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 2 września 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne" Wyrokiem z dnia 12 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1536/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę E. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 2 września 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Wobec złożonego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 21 maja 2009 r. wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od zgłoszonego wniosku w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem egzekucji. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący podniósł, że nie został poinformowany na rozprawie przed Sądem pierwszej instancji, że będzie musiał płacić dodatkowe opłaty. W ocenie skarżącego w sprawie przyjęto niekorzystną dla niego datę powstania obowiązku podatkowego. Wnosił o wyjaśnienie kiedy powstał obowiązek podatkowy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stosownie do art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., jest obciążenie kosztami sądowymi (tj. opłatami sądowymi, takimi jak wpis i opłata kancelaryjna) tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Opłacie kancelaryjnej podlegają pisma, zawierające żądania dokonania przez Sąd określonych czynności (np. doręczenia i sporządzenia uzasadnienia wyroku - art. 234 p.p.s.a., stwierdzenia jego prawomocności lub wydania dokumentów - art. 235 p.p.s.a.). Konieczność pokrycia wydatków jest związana z wystąpieniem do Sądu z wnioskiem o podjęcie określonej czynności połączonej z wydatkami. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a., jeżeli odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzany jest na wniosek, jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie na mocy art. 141 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia w kwocie 100 zł. O wysokości tej opłaty stanowi § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Wobec powyższego w sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł. Dodać również należy, że w zażaleniu od zarządzenia z dnia 21 maja 2009 r. skarżący nie podniósł żadnych zarzutów dotyczących ustalenia kwoty opłaty kancelaryjnej, ani zasad jej ustalania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.