II FZ 325/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski, , , po rozpoznaniu w dniu 14 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 kwietnia 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 582/09 wzywające do uiszczania wpisu sądowego w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 19 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia oddalić zażalenie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 kwietnia 2010 r. M.B. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za lata 2001-2001. Pismem z dnia 14 maja 2010 r. zostało wniesione zażalenie na powyższe zarządzenie. Skarżąca skazała, że przytoczony w zarządzeniu § 2 ust 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) jest niezgodny z charakterem przedmiotowego postępowania, które nie odnosi się do postępowania podatkowego. W dalszej części zażalenia skarżąca wskazała na sposób opodatkowania jej nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. W niniejszej sprawie Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie prawidłowo określił wysokość wpisu w niniejszej sprawie na podstawie § 2 ust 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Ponadto przedmiotowe zażalenie nie zawiera żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego zarządzenia. Argumentacja odnosząca się do sposobu opodatkowania nieruchomości skarżącej oraz konieczności zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w żaden sposób nie wskazują na błędy w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału. Mając powyższe na uwadze, wobec braku usprawiedliwionych podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 powołanej ustawy.