II FZ 419/11
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2011-10-28
Skład orzekający: Sławomir Presnarowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalającego zażalenie na zarządzenie o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej podlega uwzględnieniu, gdy wnioskodawca kwestionuje zasadność pobrania opłaty od uzasadnienia orzeczenia?Ratio decidendi
Wniosek o sprostowanie postanowienia oddalającego zażalenie na zarządzenie o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli opłata została pobrana prawidłowo. Zgodnie z art. 234 § 3 PPSA, opłaty nie pobiera się jedynie w przypadku doręczania z urzędu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W sytuacji, gdy uzasadnienie zostało sporządzone na wniosek strony, a następnie doręczone, pobranie opłaty kancelaryjnej jest zasadne.Stan faktyczny
M. S. złożył wniosek o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 9 września 2011 r., które oddaliło jego zażalenie na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie z dnia 13 maja 2011 r. Zarządzenie dotyczyło ściągnięcia od M. S. kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za uzasadnienie wyroku WSA. M. S. argumentował, że opłata nie powinna być pobierana na podstawie art. 234 § 3 PPSA, który wyłącza opłaty za doręczenie z urzędu.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o sprostowanie postanowienia.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA (del.) Sławomir Presnarowicz, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. S. o sprostowanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt II FZ 419/11 oddalającego zażalenie M. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 1008/10 dotyczące ściągnięcia od M. S. kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 9 sierpnia 2010 r. nr [....] w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia: oddalić wniosek o sprostowanie postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt II FZ 419/11 postanowił o oddaleniu zażalenia M. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 1008/10, w przedmiocie ściągnięcia od M. S. kwoty 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej - w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 9 sierpnia 2010 r. nr [...]. Podstawą prawną powyższego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego był art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. ), określanej dalej, jako p.p.s.a.
W związku z wydaniem powyższego postanowienia, M. S. wniósł o jego sprostowanie. W ocenie wnioskodawcy za takie doręczenie z urzędu przepis art. 234 § 3 p.p.s.a. zakazuje opłat, bo ten artykuł stwierdza: "Nie pobiera się opłaty ... za odpis ... podlegający doręczeniu z urzędu", podczas gdy Sąd dokonał takiej oceny w stosunku do uzasadnienia sporządzonego z urzędu. Ponownie M. S. podkreślał, że żaden przepis nie wymaga pobierania opłaty od sporządzenia uzasadnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o sprostowanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zasadnie stwierdził w postanowieniu z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt II FZ 419/11, że stosownie do treści przepis art. 234 § 3 p.p.s.a., nie pobiera się opłaty kancelaryjnej jedynie w przypadku doręczania z urzędu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że uzasadnienie wyroku WSA z 10 lutego 2011 r., sygn. akt VlII SA/Wa 1008/10, oddalającego skargę, mogło być sporządzone jedynie na wniosek M. S. (art. 141 § 2 p.p.s.a.). Taki wniosek został złożony do WSA w dniu 16 lutego 2011 r. Odpis powyższego wyroku (sentencję wyroku i jego uzasadnienie) doręczono M. S. w dniu 9 marca 2011 r. W sytuacji, gdyby z urzędu (bez wniosku) Sąd doręczyłby odpis powyższego wyroku (sentencję wyroku i jego uzasadnienie), miałby w sprawie zastosowanie przepis art. 234 § 3 p.p.s.a. Należy również podkreślić, że Sąd co do zasady nie doręcza oryginałów orzeczeń (podpisanych przez sędziów), lecz dokonuje tych czynności poprzez doręczenie odpisów orzeczeń (m. in. wyroków, postanowień).
Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił powyższego wniosku o sprostowanie M. S., mając na uwadze treść przepisu art. 156 w związku z przepisem art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. ).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło