II FZ 43/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 305/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 3 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 305/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę S.J. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wyjaśnił, że zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.) wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Zarządzenie zawierało pouczenie o sposobie uiszczenia ww. kwoty, a także wskazywało, że musi to nastąpić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 25 maja 2016 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania, ponieważ Skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu sprzeciwu, utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 czerwca 2016 r. Skarżącemu ponownie doręczono zarządzenie o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. W dniu 25 lipca 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie sądu z dnia 24 czerwca 2016 r. w przedmiocie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego oraz zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2016 r. sąd odrzucił zażalenie na postanowienie utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego, wyjaśniając że od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu nie przysługuje zażalenie, ani jakikolwiek inny środek zaskarżenia. Postanowieniem z dnia 7 września 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II FZ 557/16) oddalił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 25 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II FZ 686/16) oddalił zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie odrzucenia zażalenia na postanowienie utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 3 listopada 2016 r. Skarżący został po raz trzeci wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Odpis zarządzenia w tym przedmiocie został doręczony Skarżącemu w dniu 14 listopada 2016 r. Skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Dalej Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że konsekwencje nieusunięcia w terminie braków fiskalnych skargi określa art. 220 § 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania [...]. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarżący pomimo prawidłowo doręczonego odpisu zarządzenia zobowiązującego do uiszczenia wpisu od skargi, nie uiścił opłaty sądowej. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygniecie, wnosząc o jego "kasację". Równocześnie wywodził, że rozpoznanie sprawy powinno nastąpić "w trybie z urzędu bez żadnych opłat". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Zarządzeniem z dnia 3 listopada 2016 r. Skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis wezwania wraz z informacją o 7-dniowym terminie do uiszczenia wpisu oraz pouczeniem o konsekwencji w postaci odrzucenia skargi w wyniku jego nieuiszczenia, została doręczona na adres Skarżącego. Przesyłka odebrana została przez Skarżącego w dniu 11 listopada 2016 r. Powyższe wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki znajdującego się w aktach sądowych sprawy k. 64. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w tej sprawie upłynął więc w dniu 18 listopada 2016 r. Skarżący wpisu nie uiścił. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji