II FZ 43/26

Dnia 12 czerwca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Po 258/26 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2019 - 2021 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 marca 2026 r. sygn. akt I SA/Po 258/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną W. L. (dalej jako "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu (dalej jako "Dyrektor Izby Administracji Skarbowej") z dnia 7 listopada 2025 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2019 - 2021. Z pisemnego uzasadnienia Sądu pierwszej instancji wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 stycznia 2026 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez: "złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej w dacie podpisania skargi przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w oryginale lub jego odpis prawidłowo uwierzytelniony zgodnie z obowiązującymi przepisami - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi." Powyższe wezwanie zostało, zdaniem Sądu pierwszej instancji, doręczone w dniu 10 lutego 2026 r. - k. 65 akt sądowych. W wyznaczonym terminie 7 dni pełnomocnik Skarżącego nie usunął wyżej wskazanych braków formalnych. Sąd pierwszej instancji uznał, że z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna Skarżącego nie spełniała warunków formalnych, a pełnomocnik Skarżącego pomimo odpowiedniego wezwania jednego z braków formalnych nie uzupełnił. Z tego względu wobec nieuzupełnienia braku formalnego Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako: "P.p.s.a." odrzucił skargę kasacyjną. Zażalenie na ww. postanowienie złożył pełnomocnik Skarżącego zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 174 pkt 2 P.p.s.a. polegające na odrzuceniu skargi w sytuacji, gdy pełnomocnik Skarżącego nie otrzymał wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, o którym mowa w wydanym postanowieniu, co nie zostało wyjaśnione w toku ustalania kwestii reakcji pełnomocnika na wezwanie sądu, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Pełnomocnik Skarżącego wskazał, że w dniu 10 lutego 2026 r. doręczono mu dwie przesyłki o tożsamej treści, tj. informację w sprawie portalu PASSA zamiast zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, na które powołuje się Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Istotę sporu stanowi to, czy pełnomocnikowi Skarżącego prawidłowo doręczono wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi (dot. pełnomocnictwa procesowego), tj. czy prawidłowo doręczono stosowne wezwanie. Jak wynika z akt sprawy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 stycznia 2026 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez złożenie stosownego pełnomocnictwa procesowego pod rygorem odrzucenia skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przedmiotowe wezwanie zawarte zostało w załączniku dołączonym w formacie "pdf" do pisma z dnia 27 stycznia 2026 r., zatytułowanego "INFORMACJA" mającego postać dokumentu elektronicznego (k. 41 akt sprawy). Zgodnie z potwierdzeniem zgodności kopii wydruku z dokumentem elektronicznym (k. 42 akt sprawy) identyfikator tego dokumentu to [...]). W załączniku do ww. pisma zawarto informację o wezwaniu do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez złożenie stosownego pełnomocnictwa procesowego pod rygorem odrzucenia skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zawiadomienie o składzie sądu, a ponadto o doręczeniu Skarżącemu odpisu odpowiedzi na skargę (k. 43 akt sprawy) - ten dokument nie został opatrzony klauzulą potwierdzenia zgodności kopii wydruku z dokumentem elektronicznym i nie posiada identyfikatora. Z akt sprawy wynika, że powyższe dokumenty zostały wysłane za pomocą środków komunikacji elektronicznej e-PUAP do pełnomocnika Skarżącego (tak: odręczna adnotacja na dokumencie zatytułowanym "WEZWANIE" - k. 43 akt sprawy). Ponadto, na k. 43 została dokonana adnotacja zgodnie z którą zwrotne potwierdzenie odbioru tego dokumentu znajduje się na k. 65 akt sprawy. Na opisanej powyżej k. 65 rzeczywiście znajduje się dokument UPD - Urzędowe Poświadczenie Doręczenia nr e-PUAP – [...], jednak numer identyfikatora dokumentu, którego dotyczy poświadczenie nie zgadza się z numerem identyfikatora dokumentu na k. 42 akt sprawy, tj. pisma z dnia 27 stycznia 2026 r. opatrzonego nr [...] do którego miało zostać dołączone wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi. Na k. 65 został wskazany identyfikator dokumentu [...]. Ten numer odpowiada identyfikatorowi dokumentu stanowiącego pismo z dnia 27 stycznia 2026 r. w którym Sąd pierwszej przekazał pełnomocnikowi Skarżącego informację o portalu PASSA (k. 44 akt sprawy). Zgodnie z potwierdzeniem zgodności kopii wydruku z dokumentem elektronicznym (k. 45 akt sprawy) identyfikator tego dokumentu to [...]). Powyższe pozostaje w zgodności z twierdzeniami pełnomocnika Skarżącego wyrażonymi w zażaleniu. Podsumowując powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że z akt sprawy nie wynika, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi (pełnomocnictwa procesowego) zostało Skarżącemu (jego pełnomocnikowi) doręczone w sposób prawidłowy w dniu 10 lutego 2026 r., w związku z czym wyznaczony w nim siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego nie rozpoczął biegu. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.