II FZ 449/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W.T. od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2009 r., sygn. akt II FZ 449/09 od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Po 644/08 w sprawie ze skargi W.T. na postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej w P. z dnia 17 marca 2008 r. nr (...) w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie W.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 maja 2009 r., pozostawiające bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. W dniu 17 grudnia 2009 r. wpłynął do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek skarżącego o uchylenie powołanego wyżej postanowienia NSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek należało potraktować jako zażalenie na postanowienie NSA i, jako niedopuszczalny, odrzucić. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia taksatywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jeżeli zatem ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego. Należy zauważyć, iż artykuł 194 § 1 powołanej ustawy nie znajduje zastosowana w przedmiotowej sprawie, ponieważ dotyczy postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są ostateczne i prawomocne. Nie przysługują od nich żadne środki zaskarżenia. Skarżący nie ma zatem możliwości wniesienia zażalenia (wniosku o uchylenie) na przedmiotowe postanowienie. Odrzucenie zażalenia czyni zbędnym ustosunkowanie się do podniesionych w jego uzasadnieniu kwestii procesowych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 w zw. z art. 180 i 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało zażalenie, jako niedopuszczalne, odrzucić.