II FZ 450/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Beata Cieloch (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 281/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. D. na interpretację indywidualną Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 19 października 2016 r. nr I462-IPPB2.4514.461.2016.1.MZ w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia oddalić zażalenie. 1. Zaskarżonym postanowieniem z 15 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 281/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. D. na interpretację indywidualną Ministra Rozwoju i Finansów z 19 października 2016 r. nr I462-IPPB2.4514.461.2016.1.MZ w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych i zwrócił wpis sądowy od skargi. 2. Jak wynika z uzasadnienia postanowienia, powodem odrzucenia skargi był brak uiszczenia wpisu od skargi w terminie. Przesyłka - z wezwaniem o uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi - została bowiem doręczona na adres Skarżącego 3 lutego 2017 r., Skarżący zaś uiścił wpis sądowy dopiero 27 marca 2017 r. Podstawą odrzucenia skargi był art. 220 § 3 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.). Skarżący co prawda złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, ale Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 15 maja 2017 r. odmówił przywrócenia terminu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 22 września 2017 r., sygn. akt II FZ 459/17 oddalił zaś zażalenie Skarżącego. 3. W zażaleniu na to postanowienie Skarżący uznał je za niesprawiedliwe i przywołał argumentację jak przy wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skoro mimo wezwania Skarżący nie uiścił wpisu w terminie siedmiu dni, a jednocześnie nie był zwolniony z kosztów sądowych, to nie ma żadnych podstaw, aby zakwestionować prawidłowość zastosowania przez WSA w zaskarżonym postanowieniu art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi jako nieopłaconej mimo wezwania Sądu. Przesyłka z wezwaniem o uiszczenie wpisu sądowego została doręczona na adres Skarżącego 3 lutego 2017 r., zatem wpis należało uiścić do 10 lutego 2017 r. (piątek). Skarżący uiścił wpis sądowy dopiero 27 marca 2017 r. W zażaleniu Skarżący nie podał żadnej argumentacji, która podważyłaby opisane ustalenia i prawidłowość zastosowania wskazanego przepisu p.p.s.a. Wskazane przez niego okoliczności były już przedmiotem oceny w prawomocnym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 września 2017 r., sygn. akt II FZ 459/17, w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. 5. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.