II FZ 46/08

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2008-02-21

Skład orzekający: Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na zarządzenie sędziego wzywające do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, wydane na podstawie art. 255 PPSA, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie sędziego wydane na podstawie art. 255 PPSA, wzywające do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie jest dopuszczalne, ponieważ ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje takiej możliwości zaskarżenia. W związku z tym, odrzucenie takiego zażalenia przez sąd pierwszej instancji jest zasadne.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie P. P. na zarządzenie sędziego wzywające do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sąd uznał, że zarządzenie wydane na podstawie art. 255 PPSA nie podlega kontroli instancyjnej. P. P. wniósł zażalenie, twierdząc, że sąd bezzasadnie odmówił wiarygodności jego oświadczeniu majątkowemu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 września 2007 r. sygn. akt I SA/Łd 735/07 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 11 maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 5 września 2007 r., sygn. akt I SA/Łd 735/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie P. P. na zarządzenie sędziego z dnia 13 lipca 2007 r. wzywające skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie dodatkowych informacji pozwalających na dokonanie oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych strony. W motywach rozstrzygnięcia Sąd podniósł, że zarządzenie wydane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), nie podlega kontroli instancyjnej, wobec czego wniesiony środek zaskarżenia należy uznać za niedopuszczalny. W zażaleniu na powyższe postanowienie P. P. opisał dotychczasowy przebieg postępowania zwracając uwagę, że Sąd bezzasadnie odmówił wiarygodności oświadczeniu złożonemu na formularzu PPF, z którego wynikało, że wnioskodawca spełniał przesłanki przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, regulacje zawarte w dziale IV powołanej ustawy zatytułowanym "Środki odwoławcze" stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Z treści cytowanego przepisu jednoznacznie wynika, że zaskarżanie zarządzeń jest dopuszczalne wyłącznie w przypadkach wskazanych w ustawie (por. np. art. 49 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W odniesieniu do zarządzeń wydawanych w oparciu o art. 255 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawodawca nie przewidział możliwości złożenia przez stronę zażalenia. W konsekwencji za zasadne należało uznać odrzucenie przez Sąd pierwszej instancji zażalenia P. P. jako niedopuszczalnego środka zaskarżenia (por. art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 powołanej wyżej ustawy). Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło