II FZ 474/07

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2007-08-28

Skład orzekający: Krystyna Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien uwzględnić okoliczności niepowołane przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jeśli strona nie wykazała przesłanek z art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny orzeka w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie przedstawionych przez stronę okoliczności i dowodów. Strona ma obowiązek wykazać istnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, takich jak niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie ma obowiązku samodzielnego poszukiwania takich okoliczności, jeśli strona ich nie przedstawiła.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. Skarżący w zażaleniu zarzucili naruszenie art. 61 § 3 PPSA, wskazując na ryzyko likwidacji działalności gospodarczej i utraty źródła utrzymania z powodu zajmowania rachunków bankowych. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie na postanowienie WSA.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Nowak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Zbigniewa N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Kr 337/07 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Małgorzaty i Zbigniewa N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 stycznia 2007 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia: oddalić zażalenie II FZ 474/07 UZASADNIENIE Postanowieniem z 15 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Kr 337/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek Małgorzaty i Zbigniewa N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez nich decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 22 stycznia 2007 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że skarżący nie wykazali żadnej z przesłanek wstrzymania wykonania przedmiotu zaskarżenia wymienionych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./. Sama dolegliwość spowodowana koniecznością zapłaty należności wynikającej z zaskarżonej decyzji nie uzasadniała wstrzymania jej wykonania. W zażaleniu na postanowienie Zbigniew N. wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania decyzji, względnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zarzucił naruszenie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazał, iż we wniosku wyjaśnił, na czym miałaby polegać szkoda wyrządzona przez wykonanie zaskarżonej decyzji. Jest wysoce prawdopodobne, że dalsze zajmowanie rachunków bankowych może skutkować koniecznością likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej i w konsekwencji wykluczenie skarżącego z rynku i utratę przez niego zarobkowania, zwłaszcza że obecnie skarżący jest na etapie poważnych inwestycji, a prowadzona działalność gospodarcza stanowi jedyne źródło utrzymania. Sąd nie wziął pod uwagę przesłanki trudnych do odwrócenia skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd winien zauważyć również te okoliczności, które nie zostały przez skarżącego powołane. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje: Zażalenie na uwzględnienie nie zasługiwało. Powołany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowił, że sąd może na w n i o s e k skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności będących przedmiotem skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro sąd orzeka w tych sprawach na wniosek strony, to do wnioskodawcy należy wskazać na ustawowe przesłanki wstrzymania i wyjaśnić, czy odnoszą się one do całości czy części przedmiotu zaskarżenia. Na istnienie żadnej z przesłanek skarżący we wniosku nie wskazał. Sąd rozpoznaje konkretną sprawę i ocenia jej konkretne okoliczności. Ani we wniosku ani w zażaleniu jego autor nie wskazał, dlaczego nie może uregulować należności wynikających z zaskarżonej decyzji i na czym konkretnie będą polegać dolegliwości wskazane w przepisie w razie ich przymusowego wykonania. Trudności finansowe wynikające z ewentualnej kolizji między koniecznością ponoszenia wydatków na realizację poważnej inwestycji a koniecznością uregulowania zaległości podatkowej mogły być argumentem przy ewentualnym ubieganiu się, w postępowaniu przed organami podatkowymi, o ulgi w spłacaniu zaległości w postaci rat, odroczenia terminu płatności, umorzenia zaległości, oczywiście o ile argumenty tego rodzaju zostałyby odpowiednio skonkretyzowane. Nie świadczą natomiast o wystąpieniu którejkolwiek z dwu przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd. Nie było jasne, jakie okoliczności, poza podniesionymi przez wnioskodawcę, i z jakiego źródła wynikające, miały być ocenianie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przy rozpoznawaniu jego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, tak jak nie poddawało się weryfikacji stwierdzenie o nieokreślonym zajmowaniu rachunków bankowych mającym wykluczyć skarżącego z rynku. Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło