II FZ 486/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 listopada 2008 r. sygn. akt I SA/Kr 697/08 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi L.G. i M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 10 marca 2008 r. nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Kr 697/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił M.G. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że pismem z dnia 26 maja 2008 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego. Wezwanie doręczone zostało w dniu 30 maja 2008 r., a termin do uzupełnienia braków skargi upłynął 6 czerwca 2008 r. Pełnomocnik przesłał pismo datowane na dzień 6 czerwca 2008 r. wraz z pełnomocnictwem za pośrednictwem firmy pocztowej I.; pismo to nadane zostało w dniu 8 czerwca 2008 r., a wpłynęło do Sądu w dniu 12 czerwca 2008 r. W dniu 30 czerwca 2008 r. wpłynął do Sądu wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pełnomocnik podkreślił, iż w dniach 6-12 czerwca 2008 r. trwał strajk Poczty Polskiej, który uniemożliwił prawidłowe nadanie przesyłki. W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a zatem nie spełnił przesłanek określonych w art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). W zażaleniu skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia lub o jego zmianę, poprzez przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył i orzekł, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przyznać trzeba rację Sądowi pierwszej instancji, że oddanie pisma innemu podmiotowi niż Poczta Polska, w tym przypadku I., chociaż posiadającemu uprawnienia do prowadzenia działalności pocztowej, nie oznacza zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, jeżeli w terminie pismo nie wpłynęło do Sądu. Określenie w przepisie art. 83 § 3 p.p.s.a. "w polskim urzędzie pocztowym" oznacza, że termin do wniesienia pisma do Sądu zostanie zachowany wyłącznie wówczas, jeżeli pismo zostanie oddane w placówce Poczty Polskiej będącej pocztowym operatorem publicznym w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 12 oraz Rozdziału 4 (art. 46 i następne) ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 189, poz. 1159 ze zm.). Przechodząc do meritum analizowanej sprawy należy wskazać, że spór w zasadzie sprowadza się do zbadania, czy opisany w art. 87 § 2 p.p.s.a. wymóg uprawdopodobnienia przez stronę wnoszącą o przywrócenie terminu braku winy w jego uchybieniu został wypełniony. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego jaki i prawa cywilnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J.P.Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Lexis Nexis, Warszawa 2006 r., s.226). W świetle powyższych uwag Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że pełnomocnik skarżącego z opisanego obowiązku nie wywiązał się. Zarówno we wniosku o przywrócenie terminu z dnia 19 czerwca 2008 r. oraz w zażaleniu z dnia 19 grudnia 2008 r. brakuje argumentów przemawiających za rozstrzygnięciem korzystnym dla strony. Otóż należy zgodzić się z konstatacjami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o nie uprawdopodobnieniu przez pełnomocnika skarżącego okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych od skargi. Jak wynika z pisma Zastępcy Dyrektora Oddziału Rejonowego Poczty Polskiej K. z dnia 2 września 2008 r. (k-34 akt Sądu I instancji) w okresie od 3-12 czerwca 2008 r. na terenie K. była prowadzona akcja strajkowa w większości placówek pocztowych. Miała ona jednak charakter zmienny i informacje o akcji strajkowej były podawane w środkach masowego przekazu. Urząd Pocztowy K. (...) , w którym pełnomocnik skarżącego próbował nadać sporną przesyłkę rzeczywiście brał udział w akcji strajkowej od 3 – 10 czerwca 2008 r. do godz. 14. i nie realizował usług pocztowych w tym przyjmowania przesyłek poleconych. Niemniej jednak filia Urzędu Pocztowego mieszcząca się przy ul. (...) , która jest oddalona od UP K. o około 700 metrów, w w.w okresie realizowała wszystkie usługi pocztowe w pełnym zakresie w tym również przyjmowała przesyłki polecone. Niewątpliwie zatem pełnomocnik skarżącego nie dołożył należytej staranności w celu nadania spornej przesyłki na wezwanie Sądu. Nie jest zasadna argumentacja pełnomocnika, że w kolejnych dniach udawał się do placówki pocztowej K. ul. (...), w nadziei na przywrócenie dotychczasowej pracy. Nie jest to zapewne jedyna placówka pocztowa działająca w K. Trudno wobec tego zaakceptować, że w obliczu upływającego terminu do uzupełnienia braków formalnych od skargi pełnomocnik skarżącego nie podjął inicjatywy w celu zorientowania się, które placówki pocztowe w K., pomimo akcji strajkowej, funkcjonowały prawidłowo. Takie informacje z pewnością dostępne były, czy też na stronie internetowej Poczty Polskiej, pod nr infolinii, bądź w środkach masowego przekazu. Ponadto Sąd stwierdza, że pismo wraz z pełnomocnictwem, zostało nadane za pośrednictwem podmiotu, który nie jest Pocztą Polską, dnia 8 czerwca 2008 r. (k- 24 akt WSA), a więc po upływie wyznaczonego terminu do uzupełnienia braków formalnych od skargi. W związku z powyższym należy stwierdzić, że Sąd I instancji zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. ocenił i rozpoznał wniosek złożony przez pełnomocnika skarżącego w powyższym przedmiocie, a wobec tego zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.