II FZ 49/23

Dnia 31 lipca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 681/22 w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 17 października 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zajętej nadpłaty podatku postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z 20 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 681/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzuciła skargę A. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z 17 października 2022 r. w przedmiocie odmowy zwrotu zajętej nadpłaty podatku. W związku ze złożonymi pismami procesowymi przez Skarżącą z 15 marca 2023 r. i z 16 marca 2023 r. Sąd w pierwszej kolejności wyjaśnił dotychczasowy przebieg postępowania. Wskazał, że Strona złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z 17 października 2022 r. Skarga ta zawierała braki formalne, w związku z czym zarządzeniem z 13 grudnia 2022 r. Skarżąca została wezwana do ich usunięcia przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Dalej Sąd zaznaczył, że na tym etapie nie mógł wezwać Strony do uiszczenia wpisu od skargi, ponieważ nie była mu znana wartość przedmiotu zaskarżenia. W odpowiedzi na wezwanie z 13 grudnia 2022 r., Skarżąca pismem z 27 grudnia 2022 r. podała, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 1811,96 zł. W piśmie tym zawarła również wniosek o zwolnienie jej z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych od skargi. Sprawa o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych została zarejestrowana pod sygn. I SPP/Bd 213/22. Referendarz sądowy postanowieniem z 26 stycznia 2023 r. odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na powyższe postanowienie Strona złożyła sprzeciw. Sąd postanowieniem z 23 lutego 2023 r. sygn. akt I SPP/Bd 213/22 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Referendarza sądowego. W konsekwencji powyższego, zarządzeniem z 13 marca 2023 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zgodnie z § 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Ww. wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone dorosłemu domownikowi – N. W.15 marca 2023 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął 22 marca 2023 r. Skarżąca została pouczona, że wpisu należy dokonać w termie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. W przedmiotowej sprawie wpis sądowy nie został uiszczony, pomimo prawidłowego wezwania. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a.") stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Pismem z 4 kwietnia 2023 r. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazała, że "Jak wynika jednoznacznie z akt sprawy nie jestem i nigdy wcześniej nie byłam zobowiązana do zapłaty powyższej kwoty. Sprawę wyjaśniałam już w moim piśmie z 13 marca 2023 r. Jest to ewidentny błąd Sądu.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Wyjaśnić bowiem należy, że skarga jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym podlega obowiązkowi uiszczenia od niej wpisu sądowego (art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a.). Powinna zostać opłacona w wysokości przewidzianej w Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). W razie braku wpisu od skargi Przewodniczący Wydziału, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., wzywa wnoszącego skargę do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że Skarżąca, wnosząc skargę nie uiściła od niej wpisu sądowego. Wobec tego, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 13 marca 2023 r., wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone dorosłemu domownikowi 15 marca 2023 r. Od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do uiszczenia należnego wpisu. Upływał on 22 marca 2023 r. Pomimo prawidłowo i skutecznie doręczonego wezwania, we wskazanym terminie, Skarżąca nie uiściła braku fiskalnego. Jednocześnie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 72 § 1 P.p.s.a odebranie przesyłki przez dorosłego domownika jest uważane za skuteczne jej doręczenie samemu adresatowi. W sprawie nie jest sporne, że pomimo upływu zakreślonego terminu brak fiskalny skargi nie został uzupełniony. W tej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu