II FZ 491/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Stefan Babiarz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2011r.., sygn. akt I SA/Wa 859/11 w sprawie ze skargi D.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 grudnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004r. postanawia: zwrócić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu w celu rozpoznania. 1. Postanowieniem z dnia 14 lipca 2011r., I SA/Wa 859/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek D.D. przyznanie prawa pomocy. 2. Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynikało, że skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 28 grudnia 2010r.w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004r. Postanowieniem z dnia 24 marca 2011r. sąd pierwszej instancji odrzucił skargę wskazując, że została ona wniesiona po 30 dniowym terminie przewidzianym w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W sprawie, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 17 stycznia 2011r., przy czym został prawidłowo pouczony o możliwości zaskarżenia decyzji i o terminie w jakim jest to możliwe. Skarżący wniósł skargę 17 lutego 2011r., podczas gdy termin upłynął dzień wcześniej, tj. w dniu 16 lutego 2011r. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 kwietnia 2011r. W dniu 20 maja 2011r. skarżący złożył skargę na powyższe postanowienie i wniósł o przyznanie mu prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 30 maja 2011r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie uzupełnionego urzędowego formularza. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 czerwca 2011r. W odpowiedzi skarżący w dniu 5 lipca 2011r. wniósł o wyznaczenie dodatkowego terminu, ponieważ nie był wstanie zebrać wymaganych dokumentów. Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 14 lipca 2011r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wskazał na art. 252 § 2 p.p.s.a. zgodnie, z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać złożony na urzędowym formularzu oraz na art. 257 p.p.s.a. stanowiącym, że w przypadku nieuzupełnienia braku formalnego wniosku w przewidzianym terminie pozostawia się go bez rozpoznania. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 sierpnia 2011r. 3. W dniu 16 sierpnia 2011r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Równocześnie wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Jak wynika z treści art. 86 § 1 p.p.s.a. wniosek strony o przywrócenie terminu rozpoznaje sąd pierwszej instancji. Natomiast zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a, jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny postanowił zwrócić wskazany powyżej wniosek Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu jego rozpoznania. Po rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu należy przesłać akta sprawy do Naczelnego Sądu Administracyjnego w celu rozpoznania zażalenia zawartego w piśmie z dnia 8 sierpnia 2011r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 193 i art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.