II FZ 493/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 kwietnia 2013 r. , sygn. akt I SA/Bd 203/12 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 03 lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 kwietnia 2013 r. o sygn. akt I SA/Bd 203/12, mocą którego odrzucono zażalenie skarżącego z dnia 2 kwietnia 2013 r. na postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 1 marca 2013 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Uzasadniając swoje rozstrzygniecie Sąd I instancji wskazał, że złożone przez podatnika w dniu 2 kwietnia 2013 r. zażalenie zostało wniesione z naruszeniem przewidzianego w art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz 270 ze zm., zwana dalej : "p.p.s.a.") siedmiodniowego terminu. Jak wynika z akt sprawy postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 1 marca 2013 r. zostało doręczone podatnikowi w dniu 22 marca 2013 r., a termin do złożenia zażalenia upływał z dniem 29 marca 2013 r. Podatnik złożył zażalenie osobiście w dniu 2 kwietnia 2013 r. i tym samym uchybił przewidzianemu w ustawie terminowi. W związku z powyższym WSA w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2013 r. odrzucił zażalenie. Z tym rozstrzygnięciem nie zgodził się podatnik i dnia 20 maja 2013 r. złożył zażalenie, w którym wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyznanie mu prawa pomocy, a także zarzucił mu naruszenia art. 245 § 3 p.p.s.a. poprzez jego pominięcie i nie zwolnienie skarżącego od ponoszenia kosztów. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżonym postanowieniem oddalono jego wniosek o przyznanie prawa pomocy. Podniósł ponadto, ze Sąd nie poddawał w wątpliwość oświadczenia majątkowego złożonego przez skarżącego na formularzu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zażalenie jest bezzasadne. Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu przedmiotem rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy nie jest oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, lecz wydane w trybie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a postanowienie o odrzuceniu zażalenia. Zarówno w petitum zażalenia, jak i w jego uzasadnieniu wnoszący zażalenie w ogóle nie odnosi się do istoty przedmiotu z zaskarżonego postanowienia. Tymczasem prawidłowo zastosowany przez Sąd I instancji przepis art. 178 p.p.s.a obligował go do odrzucenia środka odwoławczego. Tym samym wniesione zażalenie jest całkowicie pozbawione podstaw. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.